Baştan Sona Yalnızlık — Özcan Karabulut

Özcan Karabulut on beş yıldır edebiyat dünyasında kendine yer edinmiş bir öykücü Öyküleriyle ve öykü kitaplarıyla çeşitli ödüller aldı Baştan Sona Yalnızlık da 1998 Sabahattin Ali Öykü Yarışması nda Başarı Ödülü ne ve yine 1998 yılında Orhan Kemal Öykü Yarışması nda ikincilik ödülüne değer bulunan bir çalışması Özcan Karabulut un öyküleri özgün ve kişisel bir çizgiye sahip İlk öykü kitabından bu yana öykülerinin temelinde yatan şiirsel anlatım aşkların özlemlerin acıların nabız atışları hüzün ve yalnızlık hep var olan siyasal ve toplumsal eleştiri ve başkaldırıyla yoğruluyor özyaşamöyküsel tatlarla harmanlanıyor ince bir sızı gibi kendini hep duyurarak bir ince şerit gibi akıp gidiyor kitabın bütününde ve öyküleri birbirine bağlıyor Özcan Karabulut 78 kuşağının yalnızlıklarını anlatırken dünyayı değiştirmeyi başaramayan bir yerlere savrulup bir yıkımı yaşayan bu insanların yaşadıklarını öykülere taşırken o yılların imgesel bir tarihini de veriyor İnsanlığın en temel gerçeklerinden olan yalnızlık Baştan Sona Yalnızlıkın da temel izleği Her biri bağımsız bir öykü olsa da ortak bir payda tematik bir birliktelik içeren ve Özcan Karabulutun kusursuz bir dille kaleme aldığı bu öyküler onun öykücülükte ulaştığı noktanın sağlam bir örneği

Baştan Sona Yalnızlık Kitap Açıklaması Özcan Karabulut on beş yıldır edebiyat dünyasında kendine yer edinmiş bir öykücü Öyküleriyle ve öykü kitaplarıyla çeşitli ödüller aldı Baştan Sona Yalnızlık da 1998 Sabahattin Ali Öykü Yarışması nda Başarı Ödülü ne ve yine 1998 yılında Orhan Kemal Öykü Yarışması nda ikincilik ödülüne değer bulunan bir çalışması Özcan Karabulut un öyküleri özgün ve kişisel bir çizgiye sahip İlk öykü kitabından bu yana öykülerinin temelinde yatan şiirsel anlatım aşkların özlemlerin acıların nabız atışları hüzün ve yalnızlık hep var olan siyasal ve toplumsal eleştiri ve başkaldırıyla yoğruluyor özyaşamöyküsel tatlarla harmanlanıyor ince bir sızı gibi kendini hep duyurarak bir ince şerit gibi akıp gidiyor kitabın bütününde ve öyküleri birbirine bağlıyor Özcan Karabulut 78 kuşağının yalnızlıklarını anlatırken dünyayı değiştirmeyi başaramayan bir yerlere savrulup bir yıkımı yaşayan bu insanların yaşadıklarını öykülere taşırken o yılların imgesel bir tarihini de veriyor İnsanlığın en temel gerçeklerinden olan yalnızlık Baştan Sona Yalnızlıkın da temel izleği Her biri bağımsız bir öykü olsa da ortak bir payda tematik bir birliktelik içeren ve Özcan Karabulutun kusursuz bir dille kaleme aldığı bu öyküler onun öykücülükte ulaştığı noktanın sağlam bir örneği

Güneşin turuncu bir portakal gibi beyaz travertenlerin üzerinden battığı bir ilk akşamdı Aydın öldü sözcükleri ince bir fısıltıyla döküldü dudaklarından içinden bir parça kopmuştu sen bilemezdin sen hiç bilmeyecektin Ölüm ilanından sonraki günlerdi gazetelerde bir ay boyunca çıkan fotoğraflarla bir tür ağıt olan dizelerle arkadaşının sonsuzluğa uğurlanışını izledi yakından