Baxçê Gûlan — Mamoste Sadiq Kurt

Girîngîya Helbestê Neynika ruh û demê ye helbest şêwaza herî paqij herî deryal û herî mayinde ya îfadeya mirovahîyê ye Ji rêzkirina asayî ya peyvan derbas dibe û hest raman û pirsgirêkên civakî ji xalên wan ên herî kûr digire Di heman demê de ku dihêle mirov rûbirûyê cîhana xwe ya hundirîn bibe daxwazeke empatîyê ya ser zimên jî ava dike ji ber ku helbest ne tenê ji hişê me re rasterast ji ruhê me re dipeyive şorê dike Helbest dengê bêdengîyê ye ku di rêzan de mezin dibe Di ser demê re piran ava dike û dimeşe Di dilopek hêsir de cîhaneke mezin veşartîye Nazenîna gotinê şopa her herî kûr a dilî û derûnî ye