Bediüzzaman la Yaşayan Öyküler 2 — Ömer Faruk Paksu

Eskişehir Hapishanesindeyken bir Cuma günü Hapishane Müdürüne seslendi Müdür bey Müdür Bey Hapishane Müdürü katiple birlikte oturuyordu Sesin geldiği yöne baktı Bu Bediüzzaman dı Müdür Bey benim bugün Cuma da mutlaka Ak Cami de bulunmam lazım Peki Efendi Hazretleri dedi Müdür Kendi kendine de söylendi Herhalde Hoca Efendi kendisinin hapiste olduğunu ve dışarıya çıkamayacağını bilemiyor Ve odasına çekildi Öğle vakti Gidip Hoca Efendinin gönlünü alayım Ak Cami ye gidemeyeceğini izah edeyim düşüncesiyle Bediüzzaman ın kaldığı koğuşa geldi Koğuşun penceresinden baktı ki Bediüzzaman içeride yok Hemen jandarmayı çağırdı Nerede Hoca Efendi İçerideydi Müdür Bey hem kapı kilitli dedi jandarma Müdür derhal camiye koştu Bediüzzaman ileride en ön safta namaz kılıyordu Müdür namazın sonuna kadar bekledi Çıkışta onu da alır giderim diye düşünüyordu Namaz bitti ancak Bediüzzaman çıkmadı İçeriye baktı orada da göremedi Tekrar hapishaneye koştu Kaldığı koğuşa geldi Pencereden baktı Hayretten donakaldı Dilini yutacak gibi oldu Bediüzzaman içeride Allahü Ekber diyerek secdeye gidiyordu