Begonya İhaneti — Hikmet Kavasoğlu

bir defanın kör tutkudan anıları bunlar unutma umarıyla kalbimi çok yordum sonra bir mendil gibi tenhalarıma tepiştirdim durdum bilmiyordum bilmiyordum nedir hipertimezi meğer tenime kanat allarını yağmış kelebekler ressamların tuvallerinden işitirdim şairlerden okur okur üşütürdüm pişman pişman gözlerimi yumarak geçerdim bahardan bir kırmızıyı daha kışkırtmışım anlamadan bir begonya kırmızısı kuş ağzı buharından şakak ihaneti bu benimki demek ki sevmedim ben yahut hiç sevmedim ki