Beheşti Zehra Şiir — Mehmet Emin Önder

Yollara diken sevgiye ateşsin Gönlümde yarensin Beheşti Zehra Ruhuma rehber gönlüme güneşsin Özümü görensin Beheşti Zehra Ağlayan gözlerimde yaş kalmadı Derdimi diyecek dost eş kalmadı Bana dur diyecek bir baş kalmadı Sözümü yoransın Beheşti Zehra Savurup vurdu felek yerden yere Derdime lokman da bulmadı çare Çiledir aşkından çektiğim çile Güllerim derensin Beheşti Zehra Yaprağım toprağım her şeyim sensin Bilinmezleri bilen bir bilensin Yüzüme bakıp ardımdan gülensin Aşığı yerensin Beheşti Zehra İnsaf ın yok mudur Canım güzelim Sensiz cehennem Her an ım güzelim Kes Bir damla akmaz Kanım güzelim Öldürüp serensin Beheşti Zehra Avşaroğlu ağlar göz yaşı sende Benden geçti sıra söz başı sende Aşka hasret olan tuz taşı sende Gönlüme boransın Beheşti Zehra