Bekleme — Gülcan Doğrucan

Kaç mevsim kendinden ödün vererek bekleyenler Çaresiz ve umutsuzca Beni sevmemiş olamaz o da seviyordu Hayır yanılıyor olamam Diye Kendini kandırmakla geçen ömürler Yıllar sonra boşuna beklediğinin farkına varıp Gerçekler yüzlerine tokat gibi vurulduğunda kendilerine gelirler Kimi zaman bire bir yaşadık hayatları Kimi zaman tanık olduk Herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği Dolu dolu satırları kaleme aldım Dokundum hayatlara yaşanmışlıklara Baba gibi söylemem gibi Bedduam gibi bekleme gibi O kim bilir nerede kendi derdinde Bekleme boşuna dönecek diye Sarıl dört elle hayata yine Bekleme elinden tutacak diye Tanıtım Bülteninden