Belki Unuturuz — Zakire Armağan Okudan

Bu kuşlar başka dedi Sonra önüme mendile sarılı minik bir bohça bıraktı Beyaz renkli çiçek motifli bezi açtım Fotoğraflar bir iki mektup kâğıdı ve zarf yıpranmış bir kâğıda yazılmış adres ve telefon bilgileri çıktı içinden Adam konuşmuyor dışarıyı izlemeye devam ediyordu Sırayla fotoğraflara bakmaya başladım Biri düğün resmi Renkler solmuş Güzel bir gelinin elini tutuyordu adam Kafamı kaldırınca onunla göz göze geldik Yutkundu ve başını çevirdi Bir yudum daha çay içip diğer fotoğrafı aldım Bu kare de bir parkta çekilmiş Aynı adam ve güzel gelin önlerinde şeker yalayan iki çocukla Elim çay bardağına uzandı çayı yudumlayamadım İkimiz de kuşlara baktık Zakire Armağan insana dair hâlleri arafta kalmışlığı anlatıyor öykülerinde Kahramanları yeniden besmele çekip sıfırdan başlarken ince bir mizah göze batıyor Kurguladığı öykülerde eller ayaklar kuşlar ve insanlar karışıyor birbirine ayırt edemiyoruz Bir tarafta cehennem şeytan ve günahlar Diğer yanda masum kalabilen kalmaya çalışan insan ve onun bir başınalığı İnsan en çok hafızasından şikâyet eder Zihnini zorlar her şeyi hatırlamak için Günahlarını sevaplarını geride kalanları Hatırlamanın ne büyük ceza olduğunu anladığımızda Unuturuz Belki Tanıtım Bülteninden

Bu kuşlar başka dedi Sonra önüme mendile sarılı minik bir bohça bıraktı Beyaz renkli çiçek motifli bezi açtım Fotoğraflar bir iki mektup kâğıdı ve zarf yıpranmış bir kâğıda yazılmış adres ve telefon bilgileri çıktı içinden Adam konuşmuyor dışarıyı izlemeye devam ediyordu Sırayla fotoğraflara bakmaya başladım Biri düğün resmi Renkler solmuş Güzel bir gelinin elini tutuyordu adam Kafamı kaldırınca onunla göz göze geldik Yutkundu ve başını çevirdi Bir yudum daha çay içip diğer fotoğrafı aldım Bu kare de bir parkta çekilmiş Aynı adam ve güzel gelin önlerinde şeker yalayan iki çocukla Elim çay bardağına uzandı çayı yudumlayamadım İkimiz de kuşlara baktık Zakire Armağan insana dair hâlleri arafta kalmışlığı anlatıyor öykülerinde Kahramanları yeniden besmele çekip sıfırdan başlarken ince bir mizah göze batıyor Kurguladığı öykülerde eller ayaklar kuşlar ve insanlar karışıyor birbirine ayırt edemiyoruz Bir tarafta cehennem şeytan ve günahlar Diğer yanda masum kalabilen kalmaya çalışan insan ve onun bir başınalığı İnsan en çok hafızasından şikâyet eder Zihnini zorlar her şeyi hatırlamak için Günahlarını sevaplarını geride kalanları Hatırlamanın ne büyük ceza olduğunu anladığımızda Unuturuz Belki

Bu kuşlar başka dedi Sonra önüme mendile sarılı minik bir bohça bıraktı Beyaz renkli çiçek motifli bezi açtım Fotoğraflar bir iki mektup kâğıdı ve zarf yıpranmış bir kâğıda yazılmış adres ve telefon bilgileri çıktı içinden Adam konuşmuyor dışarıyı izlemeye devam ediyordu Sırayla fotoğraflara bakmaya başladım Biri düğün resmi Renkler solmuş Güzel bir gelinin elini tutuyordu adam Kafamı kaldırınca onunla göz göze geldik Yutkundu ve başını çevirdi Bir yudum daha çay içip diğer fotoğrafı aldım Bu kare de bir parkta çekilmiş Aynı adam ve güzel gelin önlerinde şeker yalayan iki çocukla Elim çay bardağına uzandı çayı yudumlayamadım İkimiz de kuşlara baktık Zakire Armağan insana dair hâlleri arafta kalmışlığı anlatıyor öykülerinde Kahramanları yeniden besmele çekip sıfırdan başlarken ince bir mizah göze batıyor Kurguladığı öykülerde eller ayaklar kuşlar ve insanlar karışıyor birbirine ayırt edemiyoruz Bir tarafta cehennem şeytan ve günahlar Diğer yanda masum kalabilen kalmaya çalışan insan ve onun bir başınalığı İnsan en çok hafızasından şikâyet eder Zihnini zorlar her şeyi hatırlamak için Günahlarını sevaplarını geride kalanları Hatırlamanın ne büyük ceza olduğunu anladığımızda Unuturuz Belki

Bu kuşlar başka dedi Sonra önüme mendile sarılı minik bir bohça bıraktı Beyaz renkli çiçek motifli bezi açtım Fotoğraflar bir iki mektup kâğıdı ve zarf yıpranmış bir kâğıda yazılmış adres ve telefon bilgileri çıktı içinden Adam konuşmuyor dışarıyı izlemeye devam ediyordu Sırayla fotoğraflara bakmaya başladım Biri düğün resmi Renkler solmuş Güzel bir gelinin elini tutuyordu adam Kafamı kaldırınca onunla göz göze geldik Yutkundu ve başını çevirdi Bir yudum daha çay içip diğer fotoğrafı aldım Bu kare de bir parkta çekilmiş Aynı adam ve güzel gelin önlerinde şeker yalayan iki çocukla Elim çay bardağına uzandı çayı yudumlayamadım İkimiz de kuşlara baktık Zakire Armağan insana dair hâlleri arafta kalmışlığı anlatıyor öykülerinde Kahramanları yeniden besmele çekip sıfırdan başlarken ince bir mizah göze batıyor Kurguladığı öykülerde eller ayaklar kuşlar ve insanlar karışıyor birbirine ayırt edemiyoruz Bir tarafta cehennem şeytan ve günahlar Diğer yanda masum kalabilen kalmaya çalışan insan ve onun bir başınalığı İnsan en çok hafızasından şikâyet eder Zihnini zorlar her şeyi hatırlamak için Günahlarını sevaplarını geride kalanları Hatırlamanın ne büyük ceza olduğunu anladığımızda Unuturuz Belki