Bemal — Hebun Pir

İnandığım aşklara Gölgelendiğim sulara bıraktım yüzümü Yenildiğim ah ettiğim Çocuk olamadığım sokaklara döndüm Soylu sevdalarla haralanmış tutsaklarla konuştum Kendimi bu dünyanın boşluğuna asıpta güvercinleri öldürdüm zeytin dallarını kırdım Artık kanmam demiştim bu safsata da Havva dan başka kadına Tam tamam derken çıktı karşıma küçük yüreklice bir umut Urganım kopmuş boşluk dolmuş kendimi avuçlarına bükmüşüm Artık nasıl açsam sığınmaya sığınılma Havva dan başka bir kadına Teni zehir olsa da terini içeceğim Rahman ve Rahim olanAllah ın adıyla