Ben Bir Gün Deliyken — Şükrü Demir

Dükkânımız köşe dükkân olduğu için çift kapısı vardı Fatih Sultan Mehmet Caddesi ne bakan kapının önünde dikilirken deli dediğimiz bir adam geldi Genelde dalga geçilip eline 10 kuruş para verilip gönderilen tiplerden O zamanlar hemen hemen her mahallenin böyle bir tipi vardı Ne ilginç ki günümüzde artık her mahallede böyle tipleri göremiyoruz Acaba gerçekten öyle tipler mi kalmadı yoksa bizler mi öyle tip olduk Ve benim hayatımdaki belki de deliliklerime ilk başladığım dellenme noktam aldığım bu karardı Ben akıl hastanesine gitmeliydim Kararım kesindi Samsun Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi ne gidip doktorlarla ve hatta hastalarla görüşmeye çalışacaktım