Ben Gitmeden Uyanma — İlknur Köknar

Ben Gitmeden Uyanma
İlknur KöknarARI SANAT YAYINEVİ
Ben Gitmeden Uyanma
İlknur Köknarkıyamadım masumiyetinle uyurken hatıraları almaya böyle gitmem affedilir gibi değil biliyorum oda birden yabancılaştı hissedilen bir tek ayrılık kokusu yanından kalkan ben değilmişim gibi kollarında bıraktığım boşluğa bakıyorum bitti dediğimde ıslanan kirpiklerinse hala nemli onları silerken bıraktığım dokunuşumsa yerli yerinde ev mi ağırlaştı yoksa ben mi hafifleştim bilmiyorum yine de ayaklarım kalmak için direniyor gecenin kalıntılarıysa gerçeği uzatıyor önüme yaptığım affedilir gibi değil biliyorum ayak seslerim gelse de sus sakın kapıyı kapamadan uyanma esaretim bu filmi başa olmak için makinist olmak gerek ya da kaderci geçen günleri tatlı bir sarhoşlukla ruhuma taşıdığım yeterli ses çıkarma sakın firar ediyorum geldiğim gönül sarayından

Arı Sanat Yayınevi
kıyamadım masumiyetinle uyurken hatıraları almaya böyle gitmem affedilir gibi değil biliyorum oda birden yabancılaştı hissedilen bir tek ayrılık kokusu yanından kalkan ben değilmişim gibi kollarında bıraktığım boşluğa bakıyorum bitti dediğimde ıslanan kirpiklerinse hala nemli onları silerken bıraktığım dokunuşumsa yerli yerinde ev mi ağırlaştı yoksa ben mi hafifleştim bilmiyorum yine de ayaklarım kalmak için direniyor gecenin kalıntılarıysa gerçeği uzatıyor önüme yaptığım affedilir gibi değil biliyorum ayak seslerim gelse de sus sakın kapıyı kapamadan uyanma esaretim bu filmi başa olmak için makinist olmak gerek ya da kaderci geçen günleri tatlı bir sarhoşlukla ruhuma taşıdığım yeterli ses çıkarma sakın firar ediyorum geldiğim gönül sarayından

Arı Sanat Yayınevi
Kıyamadım masumiyetinle uyurkenHatıraları almayaBöyle gitmem affedilir gibi değil Biliyorum Geçen günleri tatlı bir sarhoşluklaRuhuma taşıdığım yeterli Ses çıkarma sakın Firar ediyorum geldiğim gönül sarayından

Arı Sanat Yayınları
kıyamadım masumiyetinle uyurken hatıraları almaya böyle gitmem affedilir gibi değil biliyorum oda birden yabancılaştı hissedilen bir tek ayrılık kokusu yanından kalkan ben değilmişim gibi kollarında bıraktığım boşluğa bakıyorum bitti dediğimde ıslanan kirpiklerinse hala nemli onları silerken bıraktığım dokunuşumsa yerli yerinde ev mi ağırlaştı yoksa ben mi hafifleştim bilmiyorum yine de ayaklarım kalmak için direniyor gecenin kalıntılarıysa gerçeği uzatıyor önüme yaptığım affedilir gibi değil biliyorum ayak seslerim gelse de sus sakın kapıyı kapamadan uyanma esaretim bu filmi başa olmak için makinist olmak gerek ya da kaderci geçen günleri tatlı bir sarhoşlukla ruhuma taşıdığım yeterli ses çıkarma sakın firar ediyorum geldiğim gönül sarayından