Ben Sabaha Kadar Uyanığım — Cafer Modarres Sadeghi

Çağdaş İran edebiyatının temsilcilerinden Cafer Modarres Sadeghi nin iki öyküsünü bir araya getiriyoruz bu kitapta 1983 tarihli Bataklık ve 2004 te yayımlanan Ben Sabaha Kadar Uyanığım İlk bakışta bireysel birer anlatı gibi görünen bu öykülerde devrim sonrası İran da gündelik hayatın izlerini görmek siyasi tartışmaların çıkmazların eylemlerin izlerini sürmek mümkün Yalın ve sade bir üslupla kaleme aldığı öykülerinde Sadeghi toplumsal bir haletiruhiyeyi ustalıkla yansıtıyor Oyunumuz daha yeni hareketlenmiş seyredilir olmuştu Bozmuyorduk Top ağa takılmıyordu yere düşmüyor dışarı çıkmıyordu rüyada oynuyor gibiydik Daha yeni ısınmıştık oyuna nasıl gideceğini düşünüyorduk Daha yeni başlıyorduk son defa oynadığımız gibi oynamaya Ama son kez oynadığımızda biz bizeydik sadece biz bize ve tek bir seyircimiz bile yoktu Oysa şimdi seyircilerimiz vardı ve yeni seyirciler teker teker geliyor masanın etrafını çeviriyorlardı Ciddi bir izdiham vardı Epeydir çıt çıkarmıyor sadece oyunumuzu oynuyorduk Zil çaldığından beri oyunu bozmamıştık Sadece oynuyorduk Topu kaçırmayı düşünmeden sayı almayı düşünmeden kazanmayı düşünmeden

Çağdaş İran edebiyatının temsilcilerinden Cafer Sadeghi nin iki öyküsü yer alıyor bu kitapta Bataklık ve Ben Sabaha Kadar Uyanığım Yalın ve sade bir dille yazılan bu öyküler ilk bakışta bireysel hikâyeler izlenimi verse de anlattıklarında devrim sonrası İran da gündelik hayatın izlerini görmek siyasi tartışmaların çıkmazların eylemlerin izlerini sürmek mümkün Sadeghi toplumsal bir haletiruhiyeyi yansıtıyor öykülerinde

Cafer Modarres Sadeghi tarafından kaleme alınan Ben Sabaha Kadar Uyanığım Metis Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Ben Sabaha Kadar Uyanığım Cafer Modarres Sadeghi Kitap Özeti Çağdaş İran edebiyatının temsilcilerinden Cafer Sadeghi nin iki öyküsü yer alıyor bu kitapta Bataklık ve Ben Sabaha Kadar Uyanığım Yalın ve sade bir dille yazılan bu öyküler ilk bakışta bireysel hikâyeler izlenimi verse de anlattıklarında devrim sonrası İran da gündelik hayatın izlerini görmek siyasi tartışmaların çıkmazların eylemlerin izlerini sürmek mümkün Sadeghi toplumsal bir haletiruhiyeyi yansıtıyor öykülerinde 1 Babam ve sayısını hatırlamadığım içlerinden sadece birini tanıdığım Golçin ilkokul dördüncü sınıf öğretmenim birkaç genç adamla İsfahan ın Zayenderud nehrinde yüzüyorduk Geceydi dolunay vardı ve gökyüzü bulutsuzdu Suda sadece biz vardık Suyun içinde de dışında da başka kimse yoktu Siyosepol çok uzakta değildi ay ışığıyla pırıl pırıldı Ortalık aydınlık sayılırdı Su kıyısındaki ağaçlar kaldırım kenarındaki parmaklıklar nehir boyundaki cadde hatta ağaçların ardından Sofe Dağı nın uzun ve sivri gölgesi bile görülüyordu Su sıcaktı Sessizdi Kocaman bir havuz gibiydi Ama nehir olduğuna ne şüphe Hem de Zayenderud Su boynuma kadardı Durmuştum Hepimiz suyun içinde durmuş etrafı seyrediyor ve konuşuyorduk Babam dedi ki Tadını çıkarın çocuklar Tüm nehir bizim Canınızın istediği gibi Tadını çıkarın Adamlardan biri yani Golçin Siyosepol ü gösterdi ve babama dönerek O köprünün altı da sizin mi dedi zaten kim olduğunu da o zaman anladım Herkes güldü Sadece babam ve ben gülmedik Babam bozulmuştu Ben de köprünün altının iyi bir yer olmadığını duymuştum ben de bozuldum Sonra babam balıklama suya daldı dipten yüzdü ve biraz ötede başını sudan çıkardı Golçin bağırdı Çok uzağa gitme O tarafta girdap var Babam yüzüne bir tebessüm kondurarak dedi ki İçin rahat olsun Ben bu nehrin her yerini avucumun içi gibi bilirim Sonra yine balıklama suya daldı Suyun herhangi bir yerinden başının çıkmasını bekledim Ama hiçbir şey olmadı Çok uzağa gitmiş olabileceğini düşündüm çünkü nefesinin bitmeyeceğini biliyordum Belki de bir oyun oynamak istiyordu ve nehrin başka bir yerinden çıkaracaktı başını Kendi etrafımda dönüp bakındım Ama ondan eser yoktu Baktım o gençlerin de umurunda değil Birbirleriyle konuşuyor bazı bazı birbirlerine su sıçratıp gülüyorlardı Fark etmemiş gibi yapıp yapmamak arasında bocaladım Bağırıp çağırmaya başlarsam bana gülebileceklerini düşündüm Çünkü babam boğulacak adam değildi Tam o sırada bir baktım biri suyun kıyısında durmuş ellerini sallayarak bağıra çağıra bir şey söylüyor O tarafa gittim Annemdi Ama garipti çadoru yoktu Uyurken giydiği bol pantolonu ve dağınık saçlarıyla Çadorsuz evden çıktığını hiç görmemiştim Uykudan yeni fırladığı ve doğrudan yataktan çıkıp buraya geldiği belliydi Su kıyısına vardım Siz yine mi suya girdiniz dedi Sabah su akşam su zamanlı zamansız su 2 Ayaklarım ve tüm vücudum ıslaktı Önce yatağımı ıslattım sandım Çünkü çocukken de ne zaman rüyamda su görsem yatağımı ıslatırdım Şimdiyse çocukluk geçeli çok olmuştu yirmi dört yaşındaydım altımı ıslatmayalı da çok olmuştu Yıllar sonra artık yatağımı ıslatmasam da hâlâ rüyamda her su gördüğümde rüyamın içinde korkuyor uyanmaya çalışıyordum Rüyanın içinde nerede olursam olayım ayağımı yere vuruyor zıplayıp duruyordum kendimi uyandırıncaya kadar Uyandığımda da altımı ıslatmaya ramak kaldığını görüyordum kalkıp tuvalete gitmek zorunda kalıyordum Geçti Sadece terlemiştim Suda bu rüyadaki suda ayaklarımı yere vurduğumu ya da zıpladığımı hatırlamıyorum Suyun sıcaklığındandı bu Korkudan ayağımı yere vurduğumda hem ıslak olurdu hem de soğuk Bu soğukluktu beni korkutan Ama bu düşün suyunda ne soğuktan bir iz vardı ne de ıslaklıktan Bu su tam kıvamında soğuktu ya da sıcaktı bedenimle aynı sıcaklıkta Suyu hissetmiyordum Belki de üstüne vuran ayın şavkından köprünün yansımasından ya da renginden ve şeklinden anlamıştım su olduğunu Gerçekten ayın şavkı nehrin üstüne vuruyor muydu Hatırlamıyorum Daha başka Şekli neydi Ne renkti Suyun içinde bizi Yayınevi Metis Yayınları Yazar Cafer Modarres Sadeghi Sayfa 149 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 00x19 50 cm Basım Yılı Nisan 2007 Barkod 9789753426121 Kategori Diğer Ülke Edebiyatları Ortadoğu Arap Edebiyatı

Çağdaş İran edebiyatının temsilcilerinden Cafer Modarres Sadeghi nin iki öyküsünü bir araya getiriyoruz bu kitapta 1983 tarihli Bataklık ve 2004 te yayımlanan Ben Sabaha Kadar Uyanığım İlk bakışta bireysel birer anlatı gibi görünen bu öykülerde devrim sonrası İran da gündelik hayatın izlerini görmek siyasi tartışmaların çıkmazların eylemlerin izlerini sürmek mümkün Yalın ve sade bir üslupla kaleme aldığı öykülerinde Sadeghi toplumsal bir haletiruhiyeyi ustalıkla yansıtıyor Gavhuni Bataklık açılış bölümü s 11 13 1 Salam Sadeghi Timeout İstanbul Haziran 2007 Kendi yakın çevremden edindiğim izlenimi uzak çevrelere baka baka yaptığım gözlemle birleştirirsem bir genellemeye çıkabilirim Türk okuryazarların büyük çoğunluğu çağdaş İran sanatı söz konusu olduğunda özellikle edebiyattan ve sinemadan dem vurulduğunda bu ülkeden çıkan sanatçı ve işlere büyük yakınlık duyduklarını genelde sıkı örneklerle karşılaştıklarını söyler Baba oğul hikâyeleri Yeni Aktüel Sayı 110 Cafer Modarres Sadeghi nin Ben Sabaha Kadar Uyanığım kitabı İran hakkında çok şey söylüyor ama anlattığı asıl hikâyeler son derece evrensel bir nitelik taşıyor İki ayrı hikâyede de baba oğul ilişkilerini incelikli bir üslupla resmediyor Sadeghi