Beni Çocukluğumdan Öp SC — Günhan Kuşkanat

BENİ ÇOCUKLUĞUMDAN ÖP Günhan Kuşkanat tan aşka ihanete insanın kendini arayışına dair tutkulu bir roman İçinde büyüttüğü sevdaya kendini hapseden bir adam Rüyalarındaki masalcıyı arayan genç bir kız Hem kavuşturan hem koparan bir aşk İnci annesi ve babasıyla yaşayan iyilik dolu bir kızdır Eczacılık fakültesinden yeni mezun olmuştur Bir gün en yakın arkadaşı Dilek le gittiği sinemada Üsteğmen Nejat Kuzkoner le tanışır Nejat kimsesizdir ailesini çok küçük yaşlarda kaybetmiştir İki genç kısa süre sonra nişanlanırlar İnci ve Nejat nişanlandıktan sonra Kore Savaşı başlar Nejat Kore ye gönderilir ve gittikten birkaç ay sonra esir düşer Hayatta kalmak için Çinli askerlerin çizmelerini öpmeyi bile kabul eder Bu arada Ahmet adında başka bir askerle birlikte kamptan kaçar Tekrar İnci nin karşısına çıktığında aradan yıllar geçmiştir Ve artık Nejat ın hayatı kaçak yılların arkadaşı Ahmet le karışmış farklı bir yol kazanmıştır İnci ile ilişkileri bu gizemden nasıl etkilenecektir Günhan Kuşkanat akıcı etkileyici bir dille alışılmadık bir aşk hikayesini anlatıyor Beni Çocukluğumdan Öp te Okurunu içine alan geçmiş zaman aşklarını anımsatan bu romanı seveceksiniz Kitaptan Günler kısaldı Havada kömür kokusu O kömür kokusunu sevdiğini söylemişti Kimsenin özlemeye tenezzül etmediği şeyleri özlediğini söylemişti Bazen durup dururken öyle şahane şeyler söylerdi ki kimsenin aklına gelmeyen öyle şiir gibi işte tuhaf ama güzel şeyler Yani suskun suskun dururken İnci onu konuşmaya zorlardı ama öyle çok değil konuşmazsa hiç ses etmezdi Bir defasında aklının cevapsız sorularla özürlü olduğunu muhteşem bir sessizlikle yenildiğini söylemişti Kitaplardaki kadar güzel sözler Şimdi yok İnci resimlere de hiç bakamıyor Ne yazık bütün bunlara değdi mi gitmek Gelip konuşsana aptal ya da yine sus Ama yine öyle kendin gibi senin susuşun kadar öyle eşsiz sus Deliye bak Gittin de iyi mi oldu şimdi böyle sanki Hepsi yarım kaldı Konuşsan neler neler söylerdin sesin serin sular gibi usul akardı bilmediğim güzel şarkılar gibi Benim de içimde diyemediğim bir sürü şey kaldı edilmedik o kadar söz hem o kadar çok ki şaşarsın Hepsi yine şiir gibi Hep senin yüzünden Bari söyleseydim de öyle gitseydin

İçinde büyüttüğü sevdaya kendini hapseden bir adam Rüyalarındaki masalcıyı arayan genç bir kız Hem kavuşturan hem koparan bir aşk Dalgın gözlerin vardı ne güzel kaçak zehirli Bakamaya bakamaya susardın susardık Öyle çok susardık ki turuncu bulanık akşamlar olurdu Yüzün ellerin hepten turuncu kanasak turuncu kanardık belki turuncu susardık Sessizce yanıma sokulurdun saçların saçlarıma karışırdı Sen sokak kokardın çocuk çocuk ağzı ıslıklı oğlanlar gibi Ağzımda taptaze senin tadın içimde seninle ilklediğim tuhaf bir korku Ben böyle sevişmelere alışkın değildim Tuz gibiydin ben baştan başa yara Beni bir sen bildin ben gibi yani öyle galiba Ben seni azıcık seyrettim yüzünü çizgilerini ellerini azıcık Çabuk çabuk geçip gittin daha ben anlayamadan bittin

İçinde büyüttüğü sevdaya kendini hapseden bir adam img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img