Benim Kişisel Kıyametim — Jan Devrim

Pişmanlığın limanından bakıyorum geçmişin sisli perdesine kendimi buldum diyorum her seferinde ama yine yanılıyorum Çünkü beni yine yanıltıyor değişti dediğim hiçbir şeyin değişmemesi değişenin her seferinde sefil ruhum olduğunu Kul yapısının bu kadar çabuk kirlenip yozlaştığını İnancının kale gibi seni koruması gerekirken zedelene zedelene tuzla buz olduğunu maskelerinin ardına saklanan ikiyüzlülerin acımasızlıklarını vicdansızlıklarını kahpeliklerini unutuyorum ve her seferinde Tanrı ya sığınıyorum onun var ettiği dünyayı bu hâle getirdiğimiz için duyduğum vicdan azabıyla Kaybolduğum bu karanlıktan beni çekip çıkaracak tek bir şey olabilirdi Sevgi kurtaracaktı altında kaldığım enkazın sorumlusu ben olduğum hâlde Yeniden niyet ediyorum bu sefer pişmanlığın limanından değil umudun limanından geleceğin perdesine bakacağım diye Jan Devrim var olan toplumsal adaletsizlikleri kıyımları insanın birbiriyle örtüşmeyen uyuşmayan eylemlerini din olgusu etrafında her şeyi mübah görenleri plazaların görkemli camlarından hayatın sadece en üst katını görenleri en çok da o bunu yapmaz dediklerimizi put kırar gibi kırıyor Kelimelerin bile hazmederken zorladığı bu gerçekleri okuyucunun zihninde süzerek âdeta damıtıyor

Pişmanlığın limanından bakıyorum geçmişin sisli perdesine kendimi buldum diyorum her seferinde ama yine yanılıyorum Çünkü beni yine yanıltıyor değişti dediğim hiçbir şeyin değişmemesi değişenin her seferinde sefil ruhum olduğunu Kul yapısının bu kadar çabuk kirlenip yozlaştığını İnancının kale gibi seni koruması gerekirken zedelene zedelene tuzla buz olduğunu maskelerinin ardına saklanan ikiyüzlülerin acımasızlıklarını vicdansızlıklarını kahpeliklerini unutuyorum ve her seferinde Tanrı ya sığınıyorum onun var ettiği dünyayı bu hâle getirdiğimiz için duyduğum vicdan azabıyla Kaybolduğum bu karanlıktan beni çekip çıkaracak tek bir şey olabilirdi Sevgi kurtaracaktı altında kaldığım enkazın sorumlusu ben olduğum hâlde Yeniden niyet ediyorum bu sefer pişmanlığın limanından değil umudun limanından geleceğin perdesine bakacağım diye Jan Devrim var olan toplumsal adaletsizlikleri kıyımları insanın birbiriyle örtüşmeyen uyuşmayan eylemlerini din olgusu etrafında her şeyi mübah görenleri plazaların görkemli camlarından hayatın sadece en üst katını görenleri en çok da o bunu yapmaz dediklerimizi put kırar gibi kırıyor Kelimelerin bile hazmederken zorladığı bu gerçekleri okuyucunun zihninde süzerek âdeta damıtıyor

Pişmanlığın limanından bakıyorum geçmişin sisli perdesine kendimi buldum diyorum her seferinde ama yine yanılıyorum Çünkü beni yine yanıltıyor değişti dediğim hiçbir şeyin değişmemesi değişenin her seferinde sefil ruhum olduğunu Kul yapısının bu kadar çabuk kirlenip yozlaştığını İnancının kale gibi seni koruması gerekirken zedelenezedelene tuzla buz olduğunu maskelerinin ardına saklanan ikiyüzlülerin acımasızlıklarını vicdansızlıklarını kahpeliklerini unutuyorum ve her seferinde Tanrı ya sığınıyorum onun var ettiği dünyayı bu hâle getirdiğimiz için duyduğum vicdan azabıyla Kaybolduğum bu karanlıktan beni çekip çıkaracak tek bir şey olabilirdi Sevgi kurtaracaktı altında kaldığım enkazın sorumlusu ben olduğum hâlde Yeniden niyet ediyorum bu sefer pişmanlığın limanından değil umudun limanından geleceğin perdesine bakacağım diye Jan Devrim var olan toplumsal adaletsizlikleri kıyımları insanın birbiriyle örtüşmeyen uyuşmayan eylemlerini din olgusu etrafında her şeyi mübah görenleri plazaların görkemli camlarından hayatın sadece en üst katını görenleri en çok da o bunu yapmaz dediklerimizi put kırar gibi kırıyor Kelimelerin bile hazmederken zorladığı bu gerçekleri okuyucunun zihninde süzerek âdeta damıtıyor

Pişmanlığın limanından bakıyorum geçmişin sisli perdesine kendimi buldum diyorum her seferinde ama yine yanılıyorum Çünkü beni yine yanıltıyor değişti dediğim hiçbir şeyin değişmemesi değişenin her seferinde sefil ruhum olduğunu Kul yapısının bu kadar çabuk kirlenip yozlaştığını İnancının kale gibi seni koruması gerekirken zedelene zedelene tuzla buz olduğunu maskelerinin ardına saklanan ikiyüzlülerin acımasızlıklarını vicdansızlıklarını kahpeliklerini unutuyorum ve her seferinde Tanrı ya sığınıyorum onun var ettiği dünyayı bu hâle getirdiğimiz için duyduğum vicdan azabıyla Kaybolduğum bu karanlıktan beni çekip çıkaracak tek bir şey olabilirdi Sevgi kurtaracaktı altında kaldığım enkazın sorumlusu ben olduğum hâlde Yeniden niyet ediyorum bu sefer pişmanlığın limanından değil umudun limanından geleceğin perdesine bakacağım diye Jan Devrim var olan toplumsal adaletsizlikleri kıyımları insanın birbiriyle örtüşmeyen uyuşmayan eylemlerini din olgusu etrafında her şeyi mübah görenleri plazaların görkemli camlarından hayatın sadece en üst katını görenleri en çok da o bunu yapmaz dediklerimizi put kırar gibi kırıyor Kelimelerin bile hazmederken zorladığı bu gerçekleri okuyucunun zihninde süzerek âdeta damıtıyor

Pişmanlığın limanından bakıyorum geçmişin sisli perdesine kendimi buldum diyorum her seferinde ama yine yanılıyorum Çünkü beni yine yanıltıyor değişti dediğim hiçbir şeyin değişmemesi değişenin her seferinde sefil ruhum olduğunu Kul yapısının bu kadar çabuk kirlenip yozlaştığını İnancının kale gibi seni koruması gerekirken zedelene zedelene tuzla buz olduğunu maskelerinin ardına saklanan ikiyüzlülerin acımasızlıklarını vicdansızlıklarını kahpeliklerini unutuyorum ve her seferinde Tanrı ya sığınıyorum onun var ettiği dünyayı bu hâle getirdiğimiz için duyduğum vicdan azabıyla Kaybolduğum bu karanlıktan beni çekip çıkaracak tek bir şey olabilirdi Sevgi kurtaracaktı altında kaldığım enkazın sorumlusu ben olduğum hâlde Yeniden niyet ediyorum bu sefer pişmanlığın limanından değil umudun limanından geleceğin perdesine bakacağım diye Jan Devrim var olan toplumsal adaletsizlikleri kıyımları insanın birbiriyle örtüşmeyen uyuşmayan eylemlerini din olgusu etrafında her şeyi mübah görenleri plazaların görkemli camlarından hayatın sadece en üst katını görenleri en çok da o bunu yapmaz dediklerimizi put kırar gibi kırıyor Kelimelerin bile hazmederken zorladığı bu gerçekleri okuyucunun zihninde süzerek âdeta damıtıyor

Pişmanlığın limanından bakıyorum geçmişin sisli perdesine kendimi buldum diyorum her seferinde ama yine yanılıyorum Çünkü beni yine yanıltıyor değişti dediğim hiçbir şeyin değişmemesi değişenin her seferinde sefil ruhum olduğunu Kul yapısının bu kadar çabuk kirlenip yozlaştığını İnancının kale gibi seni koruması gerekirken zedelene zedelene tuzla buz olduğunu maskelerinin ardına saklanan ikiyüzlülerin acımasızlıklarını vicdansızlıklarını kahpeliklerini unutuyorum ve her seferinde Tanrı ya sığınıyorum onun var ettiği dünyayı bu hâle getirdiğimiz için duyduğum vicdan azabıyla Kaybolduğum bu karanlıktan beni çekip çıkaracak tek bir şey olabilirdi Sevgi kurtaracaktı altında kaldığım enkazın sorumlusu ben olduğum hâlde Yeniden niyet ediyorum bu sefer pişmanlığın limanından değil umudun limanından geleceğin perdesine bakacağım diye Jan Devrim var olan toplumsal adaletsizlikleri kıyımları insanın birbiriyle örtüşmeyen uyuşmayan eylemlerini din olgusu etrafında her şeyi mübah görenleri plazaların görkemli camlarından hayatın sadece en üst katını görenleri en çok da o bunu yapmaz dediklerimizi put kırar gibi kırıyor Kelimelerin bile hazmederken zorladığı bu gerçekleri okuyucunun zihninde süzerek âdeta damıtıyor

Pişmanlığın limanından bakıyorum geçmişin sisli perdesine kendimi buldum diyorum her seferinde ama yine yanılıyorum Çünkü beni yine yanıltıyor değişti dediğim hiçbir şeyin değişmemesi değişenin her seferinde sefil ruhum olduğunu Kul yapısının bu kadar çabuk kirlenip yozlaştığını İnancının kale gibi seni koruması gerekirken zedelene zedelene tuzla buz olduğunu maskelerinin ardına saklanan ikiyüzlülerin acımasızlıklarını vicdansızlıklarını kahpeliklerini unutuyorum ve her seferinde Tanrı ya sığınıyorum onun var ettiği dünyayı bu hâle getirdiğimiz için duyduğum vicdan azabıyla Kaybolduğum bu karanlıktan beni çekip çıkaracak tek bir şey olabilirdi Sevgi kurtaracaktı altında kaldığım enkazın sorumlusu ben olduğum hâlde Yeniden niyet ediyorum bu sefer pişmanlığın limanından değil umudun limanından geleceğin perdesine bakacağım diye Jan Devrim var olan toplumsal adaletsizlikleri kıyımları insanın birbiriyle örtüşmeyen uyuşmayan eylemlerini din olgusu etrafında her şeyi mübah görenleri plazaların görkemli camlarından hayatın sadece en üst katını görenleri en çok da o bunu yapmaz dediklerimizi put kırar gibi kırıyor Kelimelerin bile hazmederken zorladığı bu gerçekleri okuyucunun zihninde süzerek âdeta damıtıyor img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img