Bergüzar — Sait Üçkılınç

Bir gün feleğin tahtına çıkacağımBaşım önde şükrümü sunacağımSonra öne eğilmiş başımı hafifçe kaldıracağımBir müddet karşılıklı bakışacağızİlk iş içimdeki çocuksu düşlerimin hüznünü kovacağımSonra gençliğime gideceğimKendimle barışıp muhabbet edeceğimİçimdeki çocuğu hasretle kucaklayacağımOnun elinden tutup yolculuğa çıkaracağımYol aldıkça zamandan usul usul düşeceğimKendimi sorguya çekeceğimTırnaklarımla sol böğrümü eşeceğimYeşeren hüzünleri gün yüzüne çıkaracağımVe gülümseyerek onları sonsuza gömeceğimMasumiyetin harabeye dönen yüzü uğrunaGömdüklerime bakarak gözyaşları dökeceğimVe ahtım olsun ki Bir daha insanlara hiç güvenmeyeceğimİyilik mevsimi gelmedenŞefkat ağacını kökünden sökeceğimBencil gönüllere tek tek selam çakacağımVe huzurdan ayrılmadanKendimi alnımdan öpeceğim