Berxwedana Firuze — Şoreş Reşi

Na dayê hewce nake Ew kar teva bû Dayikê bi tiliyên xwe girikê hestirkên li ser gepên wî paqij kirin serê wî ber bi xwe ve kişand û li nava çavên wî yên sorbûnî bi êvîneke dil dihelî mêzekir û pirsî Çima hevce nake hi Ka bêje çawa teva bûye Min wê re gepkiribû û gote min ku min keziyê xwe dayê Êwez Dayika bêçare wekî henasa wê ya dawî be bi zorê xwest wê gotinê misoger bike Guliyê xwe daye Êwez Erê