Beşir Fuad — Mustafa Raşit Konya

Evet yazmak istiyordu ve uykusuzluğunun mükâfatı olan bu gece adeta biçilmiş kaftandı İlham böyle bir şey olsa gerek diye düşündü Kalemin kâğıda değdiği ölümsüzlüğe atılmış o ilk adımın büyüsüyle doldu içindeki tüm boşluklar ve karanlık bir ruhun ilk cümleleri belirdi bembeyaz kâğıtta Yok kılındım en kılıksız hâlimle kılınan ilk cenaze namazımda Tam ikindi vakti saf tuttular ihtişamlı yalnızlığımın gölgesinde Sahi kim bu avaneler Karanlığımı kıskanırcasına karşımda Ruhumu yakan kanımı kurutan öfke şimdi hangi atımın heybesinde Yalnızlığım konuşur cemaatiyle Tahta kuruları kemirirken tabutumu Genzimi yakan bu koku Nazar değmesin diye kefenime serpilen çörek otu Yağmurlarla sulanırken nefsimin mahşeri Bir adım ötemde kıyametin eşiği Hangi şafakta uyanır ölmemiş yanım Hangi unutulmuş hayalde saklı kalır varlığım Asırlık bir çınarın yaprakları gibi dökülüvermişti bu kimsesiz cümleler Sanki ruhunun aynadaki aksi gibiydi kelimeler Varlığından hep haberdar olduğu ancak daha önce hiç karşılaşmadığı karanlığıyla nihayet tanışmıştı Tanıştığına her ne kadar memnun olmasa da eski bir dostu selamlarcasına derin bir saygıyla selamladı karanlığını

Evet yazmak istiyordu ve uykusuzluğunun mükâfatı olan bu gece adeta biçilmiş kaftandı İlham böyle bir şey olsa gerek diye düşündü Kalemin kâğıda değdiği ölümsüzlüğe atılmış o ilk adımın büyüsüyle doldu içindeki tüm boşluklar ve karanlık bir ruhun ilk cümleleri belirdi bembeyaz kâğıtta Yok kılındım en kılıksız hâlimle kılınan ilk cenaze namazımda Tam ikindi vakti saf tuttular ihtişamlı yalnızlığımın gölgesinde Sahi kim bu avaneler Karanlığımı kıskanırcasına karşımda Ruhumu yakan kanımı kurutan öfke şimdi hangi atımın heybesinde Yalnızlığım konuşur cemaatiyle Tahta kuruları kemirirken tabutumu Genzimi yakan bu koku Nazar değmesin diye kefenime serpilen çörek otu Yağmurlarla sulanırken nefsimin mahşeri Bir adım ötemde kıyametin eşiği Hangi şafakta uyanır ölmemiş yanım Hangi unutulmuş hayalde saklı kalır varlığım Asırlık bir çınarın yaprakları gibi dökülüvermişti bu kimsesiz cümleler Sanki ruhunun aynadaki aksi gibiydi kelimeler Varlığından hep haberdar olduğu ancak daha önce hiç karşılaşmadığı karanlığıyla nihayet tanışmıştı Tanıştığına her ne kadar memnun olmasa da eski bir dostu selamlarcasına derin bir saygıyla selamladı karanlığını Tanıtım Bülteninden

Beşir Fuad Evet yazmak istiyordu ve uykusuzluğunun mükâfatı olan bu gece adeta biçilmiş kaftandı İlham böyle bir şey olsa gerek diye düşündü Kalemin kâğıda değdiği ölümsüzlüğe atılmış o ilk adımın büyüsüyle doldu içindeki tüm boşluklar ve karanlık bir ruhun ilk cümleleri belirdi bembeyaz kâğıtta Yok kılındım en kılıksız hâlimle kılınan ilk cenaze namazımda Tam ikindi vakti saf tuttular ihtişamlı yalnızlığımın gölgesinde Sahi kim bu avaneler Karanlığımı kıskanırcasına karşımda Ruhumu yakan kanımı kurutan öfke şimdi hangi atımın heybesinde Yazar Mustafa Raşit Konya Sayfa Sayısı 43 Çeviri Ebat 13X21 Basım Dili TÜRKÇE Basım Tarihi Ağustos 2025 Kağıt Cinsi 2 Hamur Kredi Kartı Tek Çekim 0 00

Mustafa Raşit Konya tarafından kaleme alınan Beşir Fuad Gece Kitaplığı eseri olarak okurlarla buluşuyor Beşir Fuad Mustafa Raşit Konya Kitap Özeti Evet yazmak istiyordu ve uykusuzluğunun mükâfatı olan bu gece adeta biçilmiş kaftandı İlham böyle bir şey olsa gerek diye düşündü Kalemin kâğıda değdiği ölümsüzlüğe atılmış o ilk adımın büyüsüyle doldu içindeki tüm boşluklar ve karanlık bir ruhun ilk cümleleri belirdi bembeyaz kâğıtta Yok kılındım en kılıksız hâlimle kılınan ilk cenaze namazımda Tam ikindi vakti saf tuttular ihtişamlı yalnızlığımın gölgesinde Sahi kim bu avaneler Karanlığımı kıskanırcasına karşımda Ruhumu yakan kanımı kurutan öfke şimdi hangi atımın heybesinde Yayınevi Gece Kitaplığı Yazar Mustafa Raşit Konya Sayfa 43 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x21 00 cm Basım Yılı Ağustos 2025 Barkod 9786253886363 Kategori Öykü

Evet yazmak istiyordu ve uykusuzluğunun mükâfatı olan bu gece adeta biçilmiş kaftandı İlham böyle bir şey olsa gerek diye düşündü Kalemin kâğıda değdiği ölümsüzlüğe atılmış o ilk adımın büyüsüyle doldu içindeki tüm boşluklar ve karanlık bir ruhun ilk cümleleri belirdi bembeyaz kâğıtta Yok kılındım en kılıksız hâlimle kılınan ilk cenaze namazımda Tam ikindi vakti saf tuttular ihtişamlı yalnızlığımın gölgesinde Sahi kim bu avaneler Karanlığımı kıskanırcasına karşımda Ruhumu yakan kanımı kurutan öfke şimdi hangi atımın heybesinde

Evet yazmak istiyordu ve uykusuzluğunun mükâfatı olan bu gece adeta biçilmiş kaftandı İlham böyle bir şey olsa gerek diye düşündü Kalemin kâğıda değdiği ölümsüzlüğe atılmış o ilk adımın büyüsüyle doldu içindeki tüm boşluklar ve karanlık bir ruhun ilk cümleleri belirdi bembeyaz kâğıtta Yok kılındım en kılıksız hâlimle kılınan ilk cenaze namazımda Tam ikindi vakti saf tuttular ihtişamlı yalnızlığımın gölgesinde Sahi kim bu avaneler Karanlığımı kıskanırcasına karşımda Ruhumu yakan kanımı kurutan öfke şimdi hangi atımın heybesinde Yalnızlığım konuşur cemaatiyle Tahta kuruları kemirirken tabutumu Genzimi yakan bu koku Nazar değmesin diye kefenime serpilen çörek otu Yağmurlarla sulanırken nefsimin mahşeri Bir adım ötemde kıyametin eşiği Hangi şafakta uyanır ölmemiş yanım Hangi unutulmuş hayalde saklı kalır varlığım Asırlık bir çınarın yaprakları gibi dökülüvermişti bu kimsesiz cümleler Sanki ruhunun aynadaki aksi gibiydi kelimeler Varlığından hep haberdar olduğu ancak daha önce hiç karşılaşmadığı karanlığıyla nihayet tanışmıştı Tanıştığına her ne kadar memnun olmasa da eski bir dostu selamlarcasına derin bir saygıyla selamladı karanlığını

Evet yazmak istiyordu ve uykusuzluğunun mükâfatı olan bu gece adeta biçilmiş kaftandı İlham böyle bir şey olsa gerek diye düşündü Kalemin kâğıda değdiği ölümsüzlüğe atılmış o ilk adımın büyüsüyle doldu içindeki tüm boşluklar ve karanlık bir ruhun ilk cümleleri belirdi bembeyaz kâğıtta Yok kılındım en kılıksız hâlimle kılınan ilk cenaze namazımda Tam ikindi vakti saf tuttular ihtişamlı yalnızlığımın gölgesinde Sahi kim bu avaneler Karanlığımı kıskanırcasına karşımda Ruhumu yakan kanımı kurutan öfke şimdi hangi atımın heybesinde