Bêwext — Çetîn lodî

Gulçiçekek hebû Li ser masê Dibiriqî Ne diçilmisî Ne jî diqurifî Wek daristanêkî Bi tenê Sibehan tav Li siniya wê dida Ji şewqa wê re Keskesor çêdibû Di dîwar de Lê rihên wê Bii sîniyê ve xwe girtibûn Min ew çîçek xistibû Xewn û xeyala xwe Ne ciyê wê gulçîçekê guherî Ne jî Zarokatiya min Di buhurî Li ber çavên min