Bexçeyê Vişneyan ê Xweda — Nevin Koçoğlu

çola bi xubar û ji agir radipêçe bedena min di bin sîtavka wî çemê ku naherike de hênik dibim dilê min xwedî dîke mergîskek avê ez pirtûka kahîntîyê digirim û çavên xwe li pişt gustîlka ku min di axê de veşartîye deng li agir û xwelîyê dikim bi zimanê hestûyan li ber şêmuga ejderha me