Beyaz Geceler — Dostoyevski Fyodor Mihayloviç

Güzel bir geceydi İnsanın yalnız gençken tanıyıp yaşayabileceği bir gece Gökyüzünün aydınlığına yıldızların parıltısına bir kez baktığınızda Böylesine güzel bir gökyüzü altında gerçekten kötü insanlar huysuz ve güvenilmez insanlar nasıl var olabilir diye düşünmekten kendinizi alamazsınız Üstelik bu duygu en yalın gençlik duygusudur Dilerim Tanrı sizin aklınıza da bu düşünceyi sık sık getirir Duygudan söz etmişken o gün beni çepeçevre saran uysallığı anımsamadan edemeyeceğim

Bizler kendi derimiz içinde ebedi yalnızlığa mahkumuz T Williams ın Kızgın Damdaki Kedi oyununun girişine koyduğu bu epigramı Beyaz Geceler in girişine de yerleştirebiliriz Bu uzun öyküde yalnızlık ve çaresizlik karşı konulmaz bir edebi güçle üzerimize çullanır okurun olduğu kadar yalnızlığı hayalde aşmaya çalışan insanların da