Beyaz Güvercin — Anfisa Zinyeddin

Seni röyamda gördüm Sonu görünmeyen bir orman yolda idim sana dogu gelyordum sen elinle bana gel gel diyordun Ellerimizi bir birimize teref uzatmişdik İcimde bir hasret vardi sana kovuşmak elerinden tutmak hec burakmamak istyordum Böylece bir yol gedyordum Ayaklarim çamurun icinde idi yürümek daha zor gelyordu bana sanki her ayagimdan bir taş salanmişdir Her teref karanlık idi Nefes alamyordum Tek isteyim sana yaklaşmak sicak nefesini nefesime katmak sana sarilmak iki bedende bir can olmak idi Ama ne kada yürüsemde yakinlaşa bilmyordun sana Uzakdan durub perişan perişam bana bakyordun sana kovuşmami beklyordun An icinde sanki karanlik orman güneşin al şefeklerine büründü ve ben senin sicak elini elimde tenini tenimde hiss etdim Bir birimize tukunmakla anda beyaz Güvercine döndük Böylece mavi semadan yere enmiş güneş sanki bizi almağa gelmişdi Güneşin al şefekleri altinda bir can olduk Göklere ucduk ve kayb olduk Röyadan ayildim Oddada karanlik ve sensizlikle başbaşa idim

Seni röyamda gördüm Sonu görünmeyen bir orman yolda idim sana dogu gelyordum sen elinle bana gel gel diyordun Ellerimizi bir birimize teref uzatmişdik İcimde bir hasret vardi sana kovuşmak elerinden tutmak hec burakmamak istyordum Böylece bir yol gedyordum Ayaklarim çamurun icinde idi yürümek daha zor gelyordu bana sanki her ayagimdan bir taş salanmişdir Her teref karanlık idi Nefes alamyordum Tek isteyim sana yaklaşmak sicak nefesini nefesime katmak sana sarilmak iki bedende bir can olmak idi Ama ne kada yürüsemde yakinlaşa bilmyordun sana Uzakdan durub perişan perişam bana bakyordun sana kovuşmami beklyordun An icinde sanki karanlik orman güneşin al şefeklerine büründü ve ben senin sicak elini elimde tenini tenimde hiss etdim Bir birimize tukunmakla anda beyaz Güvercine döndük Böylece mavi semadan yere enmiş güneş sanki bizi almağa gelmişdi Güneşin al şefekleri altinda bir can olduk Göklere ucduk ve kayb olduk Röyadan ayildim Oddada karanlik ve sensizlikle başbaşa idim

Seni röyamda gördüm Sonu görünmeyen bir orman yolda idim sana dogu gelyordum sen elinle bana gel gel diyordun Ellerimizi birbirimize teref uzatmışdık İçimde bir hasret vardı sana kovuşmak elerinden tutmak heç burakmamak istyordum Böylece bir yol gedyordum Ayaklarım çamurun içinde idi yürümek daha zor gelyordu bana sanki her ayağımdan bir taş salanmışdır Her teref karanlık idi Nefes alamyordum Tek isteyim sana yaklaşmak sıcak nefesini nefesime katmak sana sarılmak iki bedende bir can olmak idi Ama ne kadar yürüsemde yakınlaşabilmiyordum sana Uzakdan durub perişan perişan bana bakyordun sana kovuşmamı bekliyordun An içinde sanki karanlık orman güneşin al şefeklerine büründü ve ben senin sıcak elini elimde tenini tenimde hissetdim Birbirimize tukunmakla anda beyaz Güvercine döndük Böylece mavi semadan yere enmiş güneş sanki bizi almağa gelmişdi Güneşin al şefekleri altında bir can olduk Göklere uçduk ve kaybolduk Röyadan ayıldım Odada karanlık ve sensizlikle başbaşa idim