Bilinmezin Peşinde — Nermin Güday Kaçar

Bilinmezin Peşinde
Nermin Güday KaçarKitap Müptelası Yayınları
Bilinmezin Peşinde
Nermin Güday KaçarBu kitap Kitap Müptelası Yayınları tarafından basılmamıştır Bu kitap yazarı tarafından Kitap Müptelası Yayınları na dağıtımı yapılmak üzere teslim edilmiş olup Kitap Müptelası Yayınları sadece satış ve dağıtımını yapmaktadır Kitap Müptelası kapak dizgi ve içerikten sorumlu değildir Sanırım insanlar acılarla yoğrulup olgunlaşıyorlar İlk kez aşkı bana tattıran sevdiğim kadın hayatta değil artık Sağlığında ona ölümü hastalığı yakıştıramayan ben onu uğurladım kara toprağa Her şey için çok geç kalmışız Sinsi bir düşman gibi ölüm yavaş işlemiş bedenine Gülce adı gibi gülü andıran gül yüzüyle bin kez tekrar dünyaya yeniden gelen ben öksüzüm yetimim sevgisizim artık Nereye baksam nereye dokunsam onu görüyor ona dokunuyorum Bahçe onun eseri ağaçlarla çiçeklerle dolu İnançlı biri olmasam sırf ölüm yüzünden Yaratan a isyan edeceğim Gözlerime perde çekilmiş gibi adeta ölümünü izledim Kanser teşhisi konduğunda çok geç kalmıştık Çaresizdim çırpınıyordum O ise ölümü kucaklamak için adeta sabırsızlanıyordu sanki Çocuklarımıza dahi anlatmamı paylaşmamı istemedi Çocuklarımız onu her zaman bildikleri gördükleri gibi anımsamalılarmış Öyle söylüyor benim itirazlarımı dinlemiyordu üstelik Son anına kadar bizlere sevgiyle baktı Tiyatro sahnesinin son perdesi gibi bakmaya doyamadığım kara gözleri son kez baktı ve veda etti bize Onun ölümüyle birlikte benim için de hayatın anlamı yok artık Yıllardır yazdığım bu anı defterinin son sayfasıdır Sabırsızlıkla ölümümü bekleyeceğim Onun adına okullar yaptıracağım Kazandığım variyetim onun adıyla anlam kazanacak img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

KİTAP MÜPTELASI YAYINLARI
Sanırım insanlar acılarla yoğrulup olgunlaşıyorlar İlk kez aşkı bana tattıran sevdiğim kadın hayatta değil artık Sağlığında ona ölümü hastalığı yakıştıramayan ben onu uğurladım kara toprağa Her şey için çok geç kalmışız Sinsi bir düşman gibi ölüm yavaş işlemiş bedenine Gülce adı gibi gülü andıran gül yüzüyle bin kez tekrar dünyaya yeniden gelen ben öksüzüm yetimim sevgisizim artık Nereye baksam nereye dokunsam onu görüyor ona dokunuyorum Bahçe onun eseri ağaçlarla çiçeklerle dolu İnançlı biri olmasam sırf ölüm yüzünden Yaratan a isyan edeceğim Gözlerime perde çekilmiş gibi adeta ölümünü izledim Kanser teşhisi konduğunda çok geç kalmıştık Çaresizdim çırpınıyordum O ise ölümü kucaklamak için adeta sabırsızlanıyordu sanki Çocuklarımıza dahi anlatmamı paylaşmamı istemedi Çocuklarımız onu her zaman bildikleri gördükleri gibi anımsamalılarmış Öyle söylüyor benim itirazlarımı dinlemiyordu üstelik Son anına kadar bizlere sevgiyle baktı Tiyatro sahnesinin son perdesi gibi bakmaya doyamadığım kara gözleri son kez baktı ve veda etti bize Onun ölümüyle birlikte benim için de hayatın anlamı yok artık Yıllardır yazdığım bu anı defterinin son sayfasıdır Sabırsızlıkla ölümümü bekleyeceğim Onun adına okullar yaptıracağım Kazandığım variyetim onun adıyla anlam kazanacak