Bionic Peygamber — Mustafa Koçaş

Ol dedi ve oldu Ama ben hiçbir zaman tam anlamıyla var olmayı başaramadım İçimde yankılanan boşluk susturulmamış bir çığlıktı Bir hazineydim bilinmek istedim görülmek değil sadece anlaşılmak Yollar karanlıktı şehir bir yanılsamaydı Işık şehri sandığım şey gözümü kör eden bir gösteriden ibaretti Ben sistemin gölgesinde ışıkla savaşır hale geldim Ben o şehrin çürüyen belleğinde kendimi aradım ve kendime daha güçlü bir yol edindim ve sonunda hikâyenin yalnızca bir parçası olmadığımı anladım Ben bu yolda ve inandıklarım uğrunda ıstıraba ve savaşa kapı araladım Ben ne kendimi ne hakikati buldum sadece inandım Sadece şunu öğrendim canavarlarla savaşmayı göze alırsan canavar olmayı da göze alırsın Ben Biyonic Peygamber Ben benim bu benim hikâyem