Bir Anka nın Güncesi — Sinan Canpolat

Bir Anka nın Güncesi
Sinan CanpolatTilki Kitap
Bir Anka nın Güncesi
Sinan CanpolatBir Anka nın Güncesi Yandım Ama bu yanış bir son değilmiş Küllerimden doğan bir sabah varmış Adım atarken uçurum kenarlarında Rüzgâr bile susarmış kanatlarımın kararlılığında Bir zamanlar çocuk sesiydim mahalle aralarında Annemin bağırışı düşlerimin yankısıydı duvarlarda Kaçışlarım bile özgürlük provasındaydı Küçük bir kalpte büyük fırtınalar saklıydı Sonra Bir gün sevdaya kanat açtım Ama rüzgârı tersten esti hayatın Düştüm kalktım sonra yine düştüm Kendime bile küstüm Ama hiçbir zaman sustum diyemedim Asker yolları boş evler İçimde yıkılan şehirler Ama bir çocuk gülümsedi uzaklardan O gülüşte yeniden doğdum Ben vardım Yeniden var oldum Sonra demir kapılar soğuk duvarlar Ama içimde yanan bir inat vardı Kül değil kıvılcım taşıyordum parmak uçlarımda Ve bir gün o demirleri değil Korkularımı kırarak çıktım oradan Şimdi Gökyüzüyle barışığım Yolum uzun belki sarp belki dikenli Ama her düşüşte Bir Anka gibi yeniden başlarım kendimle Ben Sinan ım Rüzgârla dost yıkımla barışık Ve özgürlükle mühürlü bir yüreğim var Kendimi yazdım yıldızlara Okuyabilenlere selam olsun

Tilki Kitap
Bir Anka nın Güncesi Yandım Ama bu yanış bir son değilmiş Küllerimden doğan bir sabah varmış Adım atarken uçurum kenarlarında Rüzgâr bile susarmış kanatlarımın kararlılığında Bir zamanlar çocuk sesiydim mahalle aralarında Annemin bağırışı düşlerimin yankısıydı duvarlarda Kaçışlarım bile özgürlük provasındaydı Küçük bir kalpte büyük fırtınalar saklıydı Sonra Bir gün sevdaya kanat açtım Ama rüzgârı tersten esti hayatın Düştüm kalktım sonra yine düştüm Kendime bile küstüm Ama hiçbir zaman sustum diyemedim Asker yolları boş evler İçimde yıkılan şehirler Ama bir çocuk gülümsedi uzaklardan O gülüşte yeniden doğdum Ben vardım Yeniden var oldum Sonra demir kapılar soğuk duvarlar Ama içimde yanan bir inat vardı Kül değil kıvılcım taşıyordum parmak uçlarımda Ve bir gün o demirleri değil Korkularımı kırarak çıktım oradan Şimdi Gökyüzüyle barışığım Yolum uzun belki sarp belki dikenli Ama her düşüşte Bir Anka gibi yeniden başlarım kendimle Ben Sinan ım Rüzgârla dost yıkımla barışık Ve özgürlükle mühürlü bir yüreğim var Kendimi yazdım yıldızlara Okuyabilenlere selam olsun Yayınevi Tilki Kitap Yazar Sayfa 80 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x19 50 cm Basım Yılı 2025 Barkod 9786255896513 Kategori Şiir

Tilki Kitap
Bir Anka nın GüncesiYandım Ama bu yanış bir son değilmiş Küllerimden doğan bir sabah varmış Adım atarken uçurum kenarlarında Rüzgâr bile susarmış kanatlarımın kararlılığında Bir zamanlar çocuk sesiydim mahalle aralarında Annemin bağırışı düşlerimin yankısıydı duvarlarda Kaçışlarım bile özgürlük provasındaydı Küçük bir kalpte büyük fırtınalar saklıydı Sonra Bir gün sevdaya kanat açtım Ama rüzgârı tersten esti hayatın Düştüm kalktım sonra yine düştüm Kendime bile küstüm Ama hiçbir zaman sustum diyemedim Asker yolları boş evler İçimde yıkılan şehirler Ama bir çocuk gülümsedi uzaklardan O gülüşte yeniden doğdum Ben vardım Yeniden var oldum Sonra demir kapılar soğuk duvarlar Ama içimde yanan bir inat vardı Kül değil kıvılcım taşıyordum parmak uçlarımda Ve bir gün o demirleri değil Korkularımı kırarak çıktım oradan Şimdi Gökyüzüyle barışığım Yolum uzun belki sarp belki dikenli Ama her düşüşte Bir Anka gibi yeniden başlarım kendimle Ben Sinan ım Rüzgârla dost yıkımla barışık Ve özgürlükle mühürlü bir yüreğim var Kendimi yazdım yıldızlara Okuyabilenlere selam olsun
Bir Anka nın Güncesi
Sinan Canpolat
Bir Anka nın Güncesi Yandım Ama bu yanış bir son değilmiş Küllerimden doğan bir sabah varmış Adım atarken uçurum kenarlarında Rüzgâr bile susarmış kanatlarımın kararlılığında Bir zamanlar çocuk sesiydim mahalle aralarında Annemin bağırışı düşlerimin yankısıydı duvarlarda Kaçışlarım bile özgürlük provasındaydı Küçük bir kalpte büyük fırtınalar saklıydı Sonra Bir gün sevdaya kanat açtım Ama rüzgârı tersten esti hayatın Düştüm kalktım sonra yine düştüm Kendime bile küstüm Ama hiçbir zaman sustum diyemedim Asker yolları boş evler İçimde yıkılan şehirler Ama bir çocuk gülümsedi uzaklardan O gülüşte yeniden doğdum Ben vardım Yeniden var oldum Sonra demir kapılar soğuk duvarlar Ama içimde yanan bir inat vardı Kül değil kıvılcım taşıyordum parmak uçlarımda Ve bir gün o demirleri değil Korkularımı kırarak çıktım oradan Şimdi Gökyüzüyle barışığım Yolum uzun belki sarp belki dikenli Ama her düşüşte Bir Anka gibi yeniden başlarım kendimle Ben Sinan ım Rüzgârla dost yıkımla barışık Ve özgürlükle mühürlü bir yüreğim var Kendimi yazdım yıldızlara Okuyabilenlere selam olsun Yazar Sinan Canpolat Sayfa Sayısı 80 Çeviri Ebat 13X19 Basım Dili TÜRKÇE Basım Tarihi Ocak 2025 Kağıt Cinsi 2 Hamur Kredi Kartı Tek Çekim 0 00

Tilki Kitap
Bir Anka nın GüncesiYandım Ama bu yanış bir son değilmiş Küllerimden doğan bir sabah varmış Adım atarken uçurum kenarlarında Rüzgâr bile susarmış kanatlarımın kararlılığında Bir zamanlar çocuk sesiydim mahalle aralarında Annemin bağırışı düşlerimin yankısıydı duvarlarda Kaçışlarım bile özgürlük provasındaydı Küçük bir kalpte büyük fırtınalar saklıydı Sonra Bir gün sevdaya kanat açtım Ama rüzgârı tersten esti hayatın Düştüm kalktım sonra yine düştüm Kendime bile küstüm Ama hiçbir zaman sustum diyemedim Asker yolları boş evler İçimde yıkılan şehirler Ama bir çocuk gülümsedi uzaklardan O gülüşte yeniden doğdum Ben vardım Yeniden var oldum Sonra demir kapılar soğuk duvarlar Ama içimde yanan bir inat vardı Kül değil kıvılcım taşıyordum parmak uçlarımda Ve bir gün o demirleri değil Korkularımı kırarak çıktım oradan Şimdi Gökyüzüyle barışığım Yolum uzun belki sarp belki dikenli Ama her düşüşte Bir Anka gibi yeniden başlarım kendimle Ben Sinan ım Rüzgârla dost yıkımla barışık Ve özgürlükle mühürlü bir yüreğim var Kendimi yazdım yıldızlara Okuyabilenlere selam olsun

Tilki Kitap
Bir Anka nın Güncesi Yandım Ama bu yanış bir son değilmiş Küllerimden doğan bir sabah varmış Adım atarken uçurum kenarlarında Rüzgâr bile susarmış kanatlarımın kararlılığında Bir zamanlar çocuk sesiydim mahalle aralarında Annemin bağırışı düşlerimin yankısıydı duvarlarda Kaçışlarım bile özgürlük provasındaydı Küçük bir kalpte büyük fırtınalar saklıydı Sonra Bir gün sevdaya kanat açtım Ama rüzgârı tersten esti hayatın Düştüm kalktım sonra yine düştüm Kendime bile küstüm Ama hiçbir zaman sustum diyemedim Asker yolları boş evler İçimde yıkılan şehirler Ama bir çocuk gülümsedi uzaklardan O gülüşte yeniden doğdum Ben vardım Yeniden var oldum Sonra demir kapılar soğuk duvarlar Ama içimde yanan bir inat vardı Kül değil kıvılcım taşıyordum parmak uçlarımda Ve bir gün o demirleri değil Korkularımı kırarak çıktım oradan Şimdi Gökyüzüyle barışığım Yolum uzun belki sarp belki dikenli Ama her düşüşte Bir Anka gibi yeniden başlarım kendimle Ben Sinan ım Rüzgârla dost yıkımla barışık Ve özgürlükle mühürlü bir yüreğim var Kendimi yazdım yıldızlara Okuyabilenlere selam olsun