Bir Aşk Bir Ülke Bir Gece — Bülent Tokgöz

BİR AŞK BİR ÜLKE BİR GECE Benim yakama geçiyordun yakamı ilk defa bırakıyordu yalnızlık İkimiz de bir önceki asrın insanı olmakla son insanlar olmakla bu aşka layık görüldük Birbirimizle ödüllendirildik çağcıl oyuncaklardan uzak durduğumuz için Sosyal medya denen çöplükte elimizi ayağımızı kirletmeyişimize hiç girmiyorum bile Son insanlar Konuşmak için yan yana gelen Bir kâğıt alıp vererek bilgiyi paylaşan toprak ve taş üzerinde kendi ayakları üstünde buluşan Bir ırmak kıyısındaydın ilk gördüğümde seni Bir ırmak kıyısına yakışıyordu duruşun Karşıdaydın benim ırmağımın kıyısında tam karşımda Suyun üstünde yürüyen İsa gibi geçtin benim yakama ayakların ıslanmadan Yere basmadan hiç ayakların Bir semahta gibiydin çark hareketini zihnim tamamlıyordu büyük bir devran vardı yürüyüşünde kanın damardaki deveranını andırıyordu Sen yürüyordun kan yürüyordu yeryüzünün kuruyan damarlarına kalbimin aort damarına Benim yakama geçiyordun yakamı ilk defa bırakıyordu yalnızlık Düşüyordu yakamdan bin bir şüphe Sıyırıyordum yakamı ölümcül endişelerden Bülent Tokgöz 1974 te Erzurum un Oltu ilçesinde doğdu Oltu Lisesi nden mezun oldu 1990 da Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi ne girdi 1994 te DTCF Felsefe Bölümü ne kaydoldu Bu iki fakülteyi yarım bırakarak 2004 te İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi nden mezun oldu Yazı dünyasına 90 ların başında şiirle girdi İlk şiirleri Kayıtlar dergisinde yayımlandı 2007 de ilk romanı Cihadın Mahrem Hikâyesi çıktı 2016 da ise bunu 5 romanı takip etti Veziristan Sevgilim Elveda Yorgun Yabancı Savaşçı Rüyalar Mevsimler Gölgeler Ahir Zaman Mücahitleri Gençliğimi Şahitliğe Çağırıyorum 2016 da Büyük Oyun dan Dersler adıyla 5 ciltlik bir araştırma serisi yayımladı 2018 den beri TVNET ve TRT için muhtelif belgesel metinleri kaleme aldı Şiir masal roman ve makale ile yazı macerasını sürdürmektedir

Benim yakama geçiyordun yakamı ilk defa bırakıyordu yalnızlık İkimiz de bir önceki asrın insanı olmakla son insanlar olmakla bu aşka layık görüldük Birbirimizle ödüllendirildik çağcıl oyuncaklardan uzak durduğumuz için Sosyal medya denen çöplükte elimizi ayağımızı kirletmeyişimize hiç girmiyorum bile Son insanlar Konuşmak için yan yana gelen Bir kâğıt alıp vererek bilgiyi paylaşan toprak ve taş üzerinde kendi ayakları üstünde buluşan Bir ırmak kıyısındaydın ilk gördüğümde seni Bir ırmak kıyısına yakışıyordu duruşun Karşıdaydın benim ırmağımın kıyısında tam karşımda Suyun üstünde yürüyen İsa gibi geçtin benim yakama ayakların ıslanmadan Yere basmadan hiç ayakların Bir semahta gibiydin çark hareketini zihnim tamamlıyordu büyük bir devran vardı yürüyüşünde kanın damardaki deveranını andırıyordu Sen yürüyordun kan yürüyordu yeryüzünün kuruyan damarlarına kalbimin aort damarına Benim yakama geçiyordun yakamı ilk defa bırakıyordu yalnızlık Düşüyordu yakamdan bin bir şüphe Sıyırıyordum yakamı ölümcül endişelerden

Benim yakama geçiyordun yakamı ilk defa bırakıyordu yalnızlık İkimiz de bir önceki asrın insanı olmakla son insanlar olmakla bu aşka layık görüldük Birbirimizle ödüllendirildik çağcıl oyuncaklardan uzak durduğumuz için Sosyal medya denen çöplükte elimizi ayağımızı kirletmeyişimize hiç girmiyorum bile Son insanlar Konuşmak için yan yana gelen Bir kâğıt alıp vererek bilgiyi paylaşan toprak ve taş üzerinde kendi ayakları üstünde buluşan Bir ırmak kıyısındaydın ilk gördüğümde seni Bir ırmak kıyısına yakışıyordu duruşun Karşıdaydın benim ırmağımın kıyısında tam karşımda Suyun üstünde yürüyen İsa gibi geçtin benim yakama ayakların ıslanmadan Yere basmadan hiç ayakların Bir semahta gibiydin çark hareketini zihnim tamamlıyordu büyük bir devran vardı yürüyüşünde kanın damardaki deveranını andırıyordu Sen yürüyordun kan yürüyordu yeryüzünün kuruyan damarlarına kalbimin aort damarına Benim yakama geçiyordun yakamı ilk defa bırakıyordu yalnızlık Düşüyordu yakamdan bin bir şüphe Sıyırıyordum yakamı ölümcül endişelerden