Bir Bağ Bozumu Hikayesi — Hüma Salman

Aradığımı fark etmemesini umarak hemen telefonu kapadım Zaten daha fazla duymak dinlemek istemiyordum Arabayı sağa çekip durdum Bir süre öylece bekledim duyduklarıma bir anlam vermeye çalışıyordum İnanmak çok güç Tıpkı çok sevdiğin birinin aniden ölmesine inanamamak gibi Kötü bir rüya görmek gibi bir an önce uyansam keşke Uyansam yanında açsam gözlerimi geçti dese sadece kötü bir kabus gördün buradayım yanındayım Yok ama bu gerçekti Zorlukla nefes alıyordum Kalbim deli gibi atıyordu Tüm duygularım düşüncelerim gibi gözyaşlarım da donmuştu Bu yaşadığım her neyse hiçbir anlamı yoktu Kaskatı kesilmiştim Bunun sonucunda şiddetli bir baş ağrısıyla sarsıldım Başım dönüyor midem bulanıyordu Ne yapacaktım şimdi Tüm hayatım beş dakika içinde un ufak olmuştu Enkaz altında nefessiz bekliyordum Tekrar arasam ne diyecektim ne soracaktım Nasıl sakinleşeceğimi biliyordum ama yapamazdım Burada durmanın da bir anlamı yoktu Camı açıp biraz nefes almaya çalıştım Çantamdan eksik etmediğim migren ilacımı biraz suyla hemen yuttum Beş on dakikaya hafiflemeye başlardı Derhal eve dönmeliydim sığınağıma

Aradığımı fark etmemesini umarak hemen telefonu kapadım Zaten daha fazla duymak din lemek istemiyordum Arabayı sağa çekip durdum Bir süre öylece bekledim duyduklarıma bir anlam vermeye çalışıyordum İnanmak çok güç Tıpkı çok sevdiğin birinin aniden ölmesine inanamamak gibi Kötü bir rüya görmek gibi bir an önce uyansam keşke Uyansam yanında açsam gözlerimi geçti dese sadece kötü bir kabus gördün buradayım yanındayım Yok ama bu gerçekti Zorlukla nefes alıyordum Kalbim deli gibi atıyordu Tüm duygularım dü şüncelerim gibi gözyaşlarım da donmuştu Bu yaşadığım her neyse hiçbir anlamı yoktu Kas katı kesilmiştim Bunun sonucunda şiddetli bir baş ağrısıyla sarsıldım Başım dönüyor midem bulanıyordu Ne yapacaktım şimdi Tüm hayatım beş dakika içinde un ufak olmuştu Enkaz altında nefessiz bekliyordum Tekrar arasam ne diyecektim ne soracaktım Nasıl sakinleşece ğimi biliyordum ama yapamazdım Burada durmanın da bir anlamı yoktu Camı açıp biraz nefes almaya çalıştım Çantamdan eksik etmediğim migren ilacımı biraz suyla hemen yuttum Beş on dakikaya hafiflemeye başlardı Derhal eve dönmeliydim sığınağıma

Aradığımı fark etmemesini umarak hemen telefonu kapadım Zaten daha fazla duymak dinlemek istemiyordum Arabayı sağa çekip durdum Bir süre öylece bekledim duyduklarıma bir anlam vermeye çalışıyordum İnanmak çok güç Tıpkı çok sevdiğin birinin aniden ölmesine inanamamak gibi Kötü bir rüya görmek gibi bir an önce uyansam keşke Uyansam yanında açsam gözlerimi geçti dese sadece kötü bir kabus gördün buradayım yanındayım Yok ama bu gerçekti Zorlukla nefes alıyordum Kalbim deli gibi atıyordu Tüm duygularım düşüncelerim gibi gözyaşlarım da donmuştu Bu yaşadığım her neyse hiçbir anlamı yoktu Kaskatı kesilmiştim Bunun sonucunda şiddetli bir baş ağrısıyla sarsıldım Başım dönüyor midem bulanıyordu Ne yapacaktım şimdi Tüm hayatım beş dakika içinde un ufak olmuştu Enkaz altında nefessiz bekliyordum Tekrar arasam ne diyecektim ne soracaktım Nasıl sakinleşeceğimi biliyordum ama yapamazdım Burada durmanın da bir anlamı yoktu Camı açıp biraz nefes almaya çalıştım Çantamdan eksik etmediğim migren ilacımı biraz suyla hemen yuttum Beş on dakikaya hafiflemeye başlardı Derhal eve dönmeliydim sığınağıma

Aradığımı fark etmemesini umarak hemen telefonu kapadım Zaten daha fazla duymak dinlemek istemiyordum Arabayı sağa çekip durdum Bir süre öylece bekledim duyduklarıma bir anlam vermeye çalışıyordum İnanmak çok güç Tıpkı çok sevdiğin birinin aniden ölmesine inanamamak gibi Kötü bir rüya görmek gibi bir an önce uyansam keşke Uyansam yanında açsam gözlerimi geçti dese sadece kötü bir kabus gördün buradayım yanındayım Yok ama bu gerçekti Zorlukla nefes alıyordum Kalbim deli gibi atıyordu Tüm duygularım düşüncelerim gibi gözyaşlarım da donmuştu Bu yaşadığım her neyse hiçbir anlamı yoktu Kaskatı kesilmiştim Bunun sonucunda şiddetli bir baş ağrısıyla sarsıldım Başım dönüyor midem bulanıyordu Ne yapacaktım şimdi Tüm hayatım beş dakika içinde un ufak olmuştu Enkaz altında nefessiz bekliyordum Tekrar arasam ne diyecektim ne soracaktım Nasıl sakinleşeceğimi biliyordum ama yapamazdım Burada durmanın da bir anlamı yoktu Camı açıp biraz nefes almaya çalıştım Çantamdan eksik etmediğim migren ilacımı biraz suyla hemen yuttum Beş on dakikaya hafiflemeye başlardı Derhal eve dönmeliydim sığınağıma