Bir Damladan Okyanusa — Pişkin Şebnem

İnsan bilgide zirvedeydi Ne zaman ki cenneti yitirip kim olduğunu unuttu işte o zaman bilgide geriye düştü Maddenin boyunduruğuna girdi İlahi yönünü kullanmaz oldu Mutluluğu hep dışarılarda aradı ama hiç dönüp kendi içine bakmadı Mucizeleri fark etmedi Yaşamı ve yaşamdaki her şeyi tesadüflere bağladı Ama hayatta tesadüf diye bir şey hiç olmamıştı ki Yaşama bakıyor fakat görmüyoruz duyuyor fakat dinlemiyoruz yiyor fakat tat almıyoruz seviyoruz fakat kimi sevdiğimizi hiç bilmiyoruz Belirsiz yarınlara odaklanırken elimizdeki tek şeyi şimdi yi de kaybediyoruz