Bir Fotoğraf Camı Çektiği ve Çekemediği Fotoğraflarıyla Sabahattin Ali — Sabahattin Ali

Bir Fotoğraf Camı Çektiği ve Çekemediği Fotoğraflarıyla Sabahattin Ali 18 Aralık 2007 10 Ocak 2008 Sabahattin Ali fotoğrafa tutkuyla bağlı bir yazar olarak uzun yıllar ailesini dostlarını yaşadığı yerleri ve kendisini objektifiyle ölümsüzleştirdi Bu fotoğraflar yazarın kısa hayat hikâyesine tanıklık eden başkalarının çektiği fotoğraflarla harmanlanarak sergileniyor Sabahattin Alinin çektiği fotoğraflar kendi metinleriyle başkalarının onu çektiği fotoğraflarsa anılar ve mektuplarla birleştirilerek izleyiciye yeni bir okuma ve anlama alanı oluşturuyor Sabahattin Alinin yaşamını seyretmek isteyenlere 25 Şubat 1907de Gümülcinede doğan Sabahattin Ali İstanbul İlköğretmen Okulunu bitirip Yozgatta bir yıl öğretmenlik yaptı ve 1928 yılında Milli Eğitim Bakanlığınca Almanyaya gönderildi 1930da döndükten sonra Aydın Konya ve Ankara ortaokullarında Almanca öğretmenliği Milli Eğitim Bakanlığı Yayın Müdürlüğünde memurluk ve Devlet Konservatuvarında dramaturgluk yaptı 1945te Bakanlık emrine alındı İstanbulda Markopaşa adlı mizah gazetesini çıkardı 1948de bir yazısı yüzünden tutuklandı üç ay kadar hapis yattı Sürekli izlendiği için yurtdışına kaçmak istedi ancak Kırklareli dolaylarında bir kaçakçı tarafından öldürüldüğü iddia edildi Şiirler hikâyeler romanlar yazdı çeviriler yaptı İlk yazıları Balıkesirde Irmak dergisinde çıkmıştı 1925 26 Sabahattin Ali 1930lu yıllarda öyküye gerçekçi ve yeni bir soluk getirmişti Öykülerinde tanımlamakta güçlük çektiğimiz kimi duyguları ustalıkla anlatan Ali insanın zavallılığını ve gücünü aynı sarsılmaz üslupla zaman zaman masalsı ve destansı bir biçimde yansıtmayı başarmıştı Öykü kitapları Değirmen 1935 Kağnı 1936 Ses 1937 Yeni Dünya 1943 Sırça Köşk 1947 Halk şiirinden esinlenerek yazdığı şiirlerini Dağlar ve Rüzgârda toplamıştı 1934 Sabahattin Ali romanlarında da insanın ruhuna ayna tuttu ve gerçeğe bu aynadan baktı Kuyucaklı Yusuf 1937 İçimizdeki Şeytan 1940 Kürk Mantolu Madonna 1943 adlı romanlarında okurların gerçekliği daha derinden algılamasını sağladı Tanıtım Yazısından Beni kim hatırlarsa gülümseyecektir Şimdiye kadar olduğu gibi bundan sonra da sevdiklerim arasında hayattan korkan yeis içinde olanlar bulunursa onlara elimden geldiği kadar teselli ve cesaret vereceğim onları felaketime karşı gülmeye sevk edeceğim ve hiç kimse benim dünyada en çok gözyaşı dökenlerden cesaret ve neşesi az olanlardan biri olduğumu tahmin etmeyecektir Ayşe Sıtkı İlhan a Mektup tan 23 Ağustos 1933 Sinop Kitabın İçinden