Bir İman Şövalyesi Kierkegaard — Ahmet Bayındır

sonsuz olan mutlak âlem ile sonlu olan bireyin edimi fiil tinsel bir edimdir Bunu ancak iman şövalyesi gerçekleştirebilir Etik kategoride birey trajik kahraman iken iman hamlesini gerçekleştiren birey artık bir iman şövalyesidir Çünkü o İbrahim gibi en sevdiği şeyden feragat edecek kadar cesurdur Dünyevi olarak sınanabileceği en korkunç ödevle karşı karşıyadır Bu ödev Korku ve titremedir Kierkegaard ın iman şövalyesi olarak tanımlamasında bir anlam bütünlüğünü görüyoruz Şövalye cesareti çağrıştırır İman adamı da tıpkı şövalye gibi cesurdur Varlığını mutlak karşısında derhal feda etmeye hazırdır Sonuçta kazanacağı ödülün kıymetinin farkında olan bir bilgeliğe de sahiptir İman hamlesini yapan kişi için bunu yaptığı andan itibaren prenses onun için kaybolmuştur Çünkü onu ebedi anlamda hatırlamaktadır İlahi emir akıl dışı içerik taşısa da gerçekten Tanrı ya ait bir istek olunca masumlaşır Ahlaki ya da toplumsal kalıplarla çelişik bir durum olsa da tam bir masumiyet ifade eder Çünkü Tanrı bütün kategorilerimizden üstündür