Bir Kadının Gözyaşları — Ebru Şişe

Ardın sıra koştum hep Dönersin belki bir gün diye Kasırgalar koptu yüreğimde Sen neredeydin niye gelmedin Gece gündüz hayalin hep benimle Güneşim karardı sen niye gittin Ruhumu yaktın geçtin Yüreğimi dağıttın gittin İçimde kalan ne varsa Dirhem dirhem yaptın kül ettin beni Her gece yanarım ben senin için Bilirim sen yine de Sen asla dönmeyeceksin Bırak alevler sarsın Günahkar bedenimi Sen yoksun sen kalmadın ya benimle Tozu dumana katar giderim bende Zavallı yüreğim aciz bedenimle Koparıp göğsümden uzatsam sana kalbimi Kurutsan gözyaşlarımı sen Kurutsan mahşere kadar Nelere değiştim ben Senin sevgini senin hayalini Bilseydin belki de Kalırdın benimle Kalırdın sonsuza kadar Bir ben olurdun bir benim olurdun Sen benim tüm dünyam olurdun Ah bir bilseydin ah bir bilebilseydin Seni ne kadar sevdiğimi Bir o kadar da özlediğimi Keşke keşke anlaya bilseydin Yüreğimdeki ateşin sen olduğunu