Bir Kırık Gözlük Bir Kırmızı Not Defteri — Sebahattin Eker

Hani her şeyi bırakıp kimsesizliğe çekilmek ister ya insan İşte öyle bir gidişin hikâyesi bu Telefon kapalı adres belli değil Kim kaldıysa kaldı arkada Bir parça yalnızlık özlemi bir tutam huzur makamı Ama geçmiş denilen şey yapışır adamın boğazına Tırnaklarını geçirir acılar pişmanlıklar Bir sızı yoklar her daim sol yanını Sol acıların vatanı Bir haber çıkar gazetede bir kadının ölümü ücra bir köye kadar ulaşır Aranan sükûnet kaybolur karanlıkta Ki bir de baba derdi var en derinlerde Gözlüğün kırık camı güneşin ateşini alır yakar defterin kırmızısını Acılar ve umutlar yüreğin iki yakası Sebahattin Eker in kaleminden usta işi bir varoluş çabası img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

Gün ağarmaya yakın kasım ayını gösteriyor takvimler soğuklar kendini hissettirmeye başladı çoktan yağmur damlacıkları pencereme vuruyor Ortaya karışığım bu sabah bir yanım hüzün yüklü diğer yanım umut Bavulum bana ben ona bakıyorum Ona baktığımda hüzünleniyor geleceği düşündüğümde umutlanıyorum Gelgitlerdeyim anladığınız Adını bir türlü koyamadığım duygular yaşıyorum Bedenim kalkmıyor yataktan yüzlerce ton yük taşımış gibiyim Yolculuk var bugün Yüreğimde ve dolabımda birikenleri bavuluma doldurup uzaklaşacağım buralardan Sedat bulunduğu ortamdan uzaklaşır uzaklaşmasına da bir dağ kasabasında tanıştığı ihtiyardan kopamaz bir türlü yaşamını yitiren ihtiyardan Sedat a bir kırmızı not defteri bir de kırık gözlük kalır Defteri okudukça ihtiyarın acı dolu hikâyesi ve sırlar ortaya çıkmaya başlar Sedat kasabada tanıştığı bir öğretmeni sever Öğretmen onun ilk gençlik aşkına çok benzemektedir Kışı karlı eylülü yaslı memleketin çocuklarıydık biz diye söze başlıyor ihtiyar duraksayıp gökyüzüne bakıyor Yağan yağmurlar yalnızca toprağa değil yüreklerimize de yağdı bizim diye devam ediyor Gözlerimi vadiden ona çeviriyorum çıkık alnının içine iyice gizlenmiş kuytu yerinden bakıyor gözleri