Bir Lohusanın Günlüğü — Cansu Çam

Anne olmak Bu fikir içimde bir tohum gibiydi aslında Sessiz sabırlı ama bir o kadar da kararlı Zamanla büyüdü içimde filizlendi Çocukları hep çok severdim Onlarla geçirdiğim her an kalbimi ısıtırdı Ama bu sevgi bir gün çok daha derin bir meraka dönüştü Kardeşimin art arda iki çocuğu oldu Ve ben hala oldum O duyguyu tarif etmek zor Paha biçilmez bir şeydi o minik elleri tutmak gözlerinin içine bakmak uykusunda nefesini dinlemek İçimi tarifsiz sevgiyle dolduruyordu Ama bir yandan da hep şu soruyu soruyordum kendime Kendi evladını sevmek nasıl bir histir acaba Kardeşimin çocuklarını bu kadar severken kendi evladımı düşünemiyorum bile Herkes diyordu ya Evlat sevgisi bambaşka diye ne demekti bu başka olan Ben de o sevgiyi tatmak istiyordum O bambaşkalığı yaşamak Bir canın bana ait bir kalbin benimle atmasını Benimle susayıp benimle doymasını Benimle birlikte büyümesini Artık biliyordum hazırdım Korkular vardı evet Ama sevgim her şeyin önüne geçiyordu Artık o sevgiyi tatmam lazımdı Ve işte o gün kendi içime dönüp şu kararı verdim Ben anne olmak istiyorum