Bir Mahur Huzur dan Pandemi ye — Ömer Tolgay

Musiki bizim özümüz kim demiş bize eklenmiş Bir yer ki sükunet orda hayat bulmuş çiçeklenmiş Huzur la dinledik sükut bahçesinden musikiyi Ses sokakları sabahladık ettik bir ikiyi Kuşlar da yalnız kaldılar güller de bahçelerde Pandemi buymuş meğer yoktu bizim lehçelerde Akıl ermez izin vermez gönül onu çeler de Torunlar da evden çıkamaz oldu dedeler de

Musiki bizim özümüz kim demiş bize eklenmiş Bir yer ki sükunet orda hayat bulmuş çiçeklenmiş Huzur la dinledik sükut bahçesinden musikiyi Ses sokakları sabahladık ettik bir ikiyi Kuşlar da yalnız kaldılar güller de bahçelerde Pandemi buymuş meğer yoktu bizim lehçelerde Akıl etmez izin vermez gönül onu çeler de Torunlar da evden çıkamaz oldu dedeler de

Musiki bizim özümüz kim demiş bize eklenmiş Bir yer ki sükunet orda hayat bulmuş çiçeklenmiş Huzur la dinledik sükut bahçesinden musikiyi Ses sokakları sabahladık ettik bir ikiyi Kuşlar da yalnız kaldılar güller de bahçelerde Pandemi buymuş meğer yoktu bizim lehçelerde Akıl etmez izin vermez gönül onu çeler de Torunlar da evden çıkamaz oldu dedeler de

Musiki bizim özümüz kim demiş bize eklenmiş Bir yer ki sükunet orda hayat bulmuş çiçeklenmişHuzur la dinledik sükut bahçesinden musikiyi Ses sokakları sabahladık ettik bir ikiyiKuşlar da yalnız kaldılar güller de bahçelerdePandemi buymuş meğer yoktu bizim lehçelerdeAkıl etmez izin vermez gönül onu çeler deTorunlar da evden çıkamaz oldu dedeler de

Musiki bizim özümüz kim demiş bize eklenmiş Bir yer ki sükunet orda hayat bulmuş çiçeklenmişHuzur la dinledik sükut bahçesinden musikiyi Ses sokakları sabahladık ettik bir ikiyiKuşlar da yalnız kaldılar güller de bahçelerdePandemi buymuş meğer yoktu bizim lehçelerdeAkıl etmez izin vermez gönül onu çeler deTorunlar da evden çıkamaz oldu dedeler de

Musiki bizim özümüz kim demiş bize eklenmiş Bir yer ki sükunet orda hayat bulmuş çiçeklenmiş Huzur la dinledik sükut bahçesinden musikiyi Ses sokakları sabahladık ettik bir ikiyi Kuşlar da yalnız kaldılar güller de bahçelerde Pandemi buymuş meğer yoktu bizim lehçelerde Akıl etmez izin vermez gönül onu çeler de Torunlar da evden çıkamaz oldu dedeler de