Bir Mekteptir Oruç — İhsan Şenocak

Ramazan ın son on gününde minârelere Elvedâ Ey Şehr i Ramazan mahyâsı asıldığında ya da yanık sesli hafızların Elvedâ Ey Şehr i Ğufrân ilahileri duyulduğunda her yaştan insanı bir ağlama hâli tutar ihtiyar ağlar kadın ağlar çocuk ağlar köy ağlar şehir ağlardı Hafızların mukâbelelerinin vâizlerin söz ve üsluplarının konuşulduğu iftar sofralarında buruk bir sesle Bugün de gitti derdi âile büyüğü Son iftarda gözler dolar herkes Seneye yâ nasip der fakat kimse Bu yıl da Ramazan bitti diyemezdi Zordu Ulu Hocamız Ramazan ı Şerîf gitti diyebilmek Son teravihte câmiler içinden cenaze çıkan evler gibi hüzne bürünürdü Ramazan a elvedâ demek kutlu bir insanı Âhiret e uğurlamak kadar acı gelirdi yüreklere Tahammülü de telaffuzu da zordu Vâiz Ramazan la câmiye gelen berekete çocuk sokakta her gördüğünde şeker veren ihtiyar amcanın merhametine sütçü selamsız geçmeyen mahalle halkının nezaketine kadın çorbadaki tuzu mevzu etmeyen beyinin zerâfetine ağlardı Elvedâ ile başlayan cümleler mahyâcının elinde okuyanların ise boğazında düğümlenirdi

Ramazan ın son on gününde minârelere Elvedâ Ey Şehr i Ramazan mahyâsı asıldığında ya da yanık sesli hafızların Elvedâ Ey Şehr i Ğufrân ilahileri duyulduğunda her yaştan insanı bir ağlama hâli tutar ihtiyar ağlar kadın ağlar çocuk ağlar köy ağlar şehir ağlardı Hafızların mukâbelelerinin vâizlerin söz ve üsluplarının konuşulduğu iftar sofralarında buruk bir sesle Bugün de gitti derdi âile büyüğü Son iftarda gözler dolar herkes Seneye yâ nasip der fakat kimse Bu yıl da Ramazan bitti diyemezdi Zordu Ulu Hocamız Ramazan ı Şerîf gitti diyebilmek Son teravihte câmiler içinden cenaze çıkan evler gibi hüzne bürünürdü Ramazan a elvedâ demek kutlu bir insanı Âhiret e uğurlamak kadar acı gelirdi yüreklere Tahammülü de telaffuzu da zordu Vâiz Ramazan la câmiye gelen berekete çocuk sokakta her gördüğünde şeker veren ihtiyar amcanın merhametine sütçü selamsız geçmeyen mahalle halkının nezaketine kadın çorbadaki tuzu mevzu etmeyen beyinin zerâfetine ağlardı Elvedâ ile başlayan cümleler mahyâcının elinde okuyanların ise boğazında düğümlenirdi

Ramazan ın son on gününde minârelere Elvedâ Ey Şehr i Ramazan mahyâsı asıldığında ya da yanık sesli hafızların Elvedâ Ey Şehr i Ğufrân ilahileri duyulduğunda her yaştan insanı bir ağlama hâli tutar ihtiyar ağlar kadın ağlar çocuk ağlar köy ağlar şehir ağlardı Hafızların mukâbelelerinin vâizlerin söz ve üsluplarının konuşulduğu iftar sofralarında buruk bir sesle Bugün de gitti derdi âile büyüğü Son iftarda gözler dolar herkes Seneye yâ nasip der fakat kimse Bu yıl da Ramazan bitti diyemezdi Zordu Ulu Hocamız Ramazan ı Şerîf gitti diyebilmek Son teravihte câmiler içinden cenaze çıkan evler gibi hüzne bürünürdü Ramazan a elvedâ demek kutlu bir insanı Âhiret e uğurlamak kadar acı gelirdi yüreklere Tahammülü de telaffuzu da zordu Vâiz Ramazan la câmiye gelen berekete çocuk sokakta her gördüğünde şeker veren ihtiyar amcanın merhametine sütçü selamsız geçmeyen mahalle halkının nezaketine kadın çorbadaki tuzu mevzu etmeyen beyinin zerâfetine ağlardı Elvedâ ile başlayan cümleler mahyâcının elinde okuyanların ise boğazında düğümlenirdi Tanıtım Bülteninden

Ramazan ın son on gününde minârelere Elvedâ Ey Şehr i Ramazan mahyâsı asıldığında ya da yanık sesli hafızların Elvedâ Ey Şehr i Ğufrân ilahileri duyulduğunda her yaştan insanı bir ağlama hâli tutar ihtiyar ağlar kadın ağlar çocuk ağlar köy ağlar şehir ağlardı Hafızların mukâbelelerinin vâizlerin söz ve üsluplarının konuşulduğu iftar sofralarında buruk bir sesle Bugün de gitti derdi âile büyüğü Son iftarda gözler dolar herkes Seneye yâ nasip der fakat kimse Bu yıl da Ramazan bitti diyemezdi Zordu Ulu Hocamız Ramazan ı Şerîf gitti diyebilmek Son teravihte câmiler içinden cenaze çıkan evler gibi hüzne bürünürdü Ramazan a elvedâ demek kutlu bir insanı Âhiret e uğurlamak kadar acı gelirdi yüreklere Tahammülü de telaffuzu da zordu Vâiz Ramazan la câmiye gelen berekete çocuk sokakta her gördüğünde şeker veren ihtiyar amcanın merhametine sütçü selamsız geçmeyen mahalle halkının nezaketine kadın çorbadaki tuzu mevzu etmeyen beyinin zerâfetine ağlardı Elvedâ ile başlayan cümleler mahyâcının elinde okuyanların ise boğazında düğümlenirdi

Ramazan ın son on gününde minârelere Elvedâ Ey Şehr i Ramazan mahyâsı asıldığında ya da yanık sesli hafızların Elvedâ Ey Şehr i Ğufrân ilahileri duyulduğunda her yaştan insanı bir ağlama hâli tutar ihtiyar ağlar kadın ağlar çocuk ağlar köy ağlar şehir ağlardı Hafızların mukâbelelerinin vâizlerin söz ve üsluplarının konuşulduğu iftar sofralarında buruk bir sesle Bugün de gitti derdi âile büyüğü Son iftarda gözler dolar herkes Seneye yâ nasip der fakat kimse Bu yıl da Ramazan bitti diyemezdi Zordu Ulu Hocamız Ramazan ı Şerîf gitti diyebilmek Son teravihte câmiler içinden cenaze çıkan evler gibi hüzne bürünürdü Ramazan a elvedâ demek kutlu bir insanı Âhiret e uğurlamak kadar acı gelirdi yüreklere Tahammülü de telaffuzu da zordu Vâiz Ramazan la câmiye gelen berekete çocuk sokakta her gördüğünde şeker veren ihtiyar amcanın merhametine sütçü selamsız geçmeyen mahalle halkının nezaketine kadın çorbadaki tuzu mevzu etmeyen beyinin zerâfetine ağlardı Elvedâ ile başlayan cümleler mahyâcının elinde okuyanların ise boğazında düğümlenirdi

İhsan Şenocak tarafından kaleme alınan Bir Mekteptir Oruç Hüküm Kitap Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Bir Mekteptir Oruç İhsan Şenocak Kitap Özeti Ramazan ın son on gününde minarelere Elveda Ey Şehr i Ramazan mahyası asıldığında ya da yanık sesli hafızların Elveda Ey Şehr i Gufran ilahileri duyulduğunda her yaştan insanı bir ağlama hali tutar ihtiyar ağlar kadın ağlar çocuk ağlar köy ağlar şehir ağlardı Hafızların mukabelelerinin vaizlerin söz ve üsluplarının konuşulduğu iftar sofralarında buruk bir sesle Bugün de gitti derdi aile büyüğü Son iftarda gözler dolar herkes Seneye ya nasip der fakat kimse Bu yıl da Ramazan bitti diyemezdi Zordu Ulu Hocamız Ramazan ı Şerîf gitti diyebilmek Son teravihte camiler içinden cenaze çıkan evler gibi hüzne bürünürdü Ramazan a elveda demek kutlu bir insanı Ahiret e uğurlamak kadar acı gelirdi yüreklere Tahammülü de telaffuzu da zordu Vaiz Ramazan la camiye gelen berekete çocuk sokakta her gördüğünde şeker veren ihtiyar amcanın merhametine sütçü selamsız geçmeyen mahalle halkının nezaketine kadın çorbadaki tuzu mevzu etmeyen beyinin zerâfetine ağlardı Elveda ile başlayan cümleler mahyacının elinde okuyanların ise boğazında düğümlenirdi Yayınevi Hüküm Kitap Yayınları Yazar İhsan Şenocak Sayfa 129 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x21 00 cm Basım Yılı Nisan 2019 Barkod 9786056753602 Kategori Diğer İslam Kitapları

Ramazan ın son on gününde minarelere Elveda Ey Şehr i Ramazan mahyası asıldığında ya da yanık sesli hafızların Elveda Ey Şehr i Gufran ilahileri duyulduğunda her yaştan insanı bir ağlama hali tutar ihtiyar ağlar kadın ağlar çocuk ağlar köy ağlar şehir ağlardı Hafızların mukabelelerinin vaizlerin söz ve üsluplarının konuşulduğu iftar sofralarında buruk bir sesle Bugün de gitti derdi aile büyüğü Son iftarda gözler dolar herkes Seneye ya nasip der fakat kimse Bu yıl da Ramazan bitti diyemezdi Zordu Ulu Hocamız Ramazan ı Şerîf gitti diyebilmek Son teravihte camiler içinden cenaze çıkan evler gibi hüzne bürünürdü Ramazan a elveda demek kutlu bir insanı Ahiret e uğurlamak kadar acı gelirdi yüreklere Tahammülü de telaffuzu da zordu Vaiz Ramazan la camiye gelen berekete çocuk sokakta her gördüğünde şeker veren ihtiyar amcanın merhametine sütçü selamsız geçmeyen mahalle halkının nezaketine kadın çorbadaki tuzu mevzu etmeyen beyinin zerâfetine ağlardı Elveda ile başlayan cümleler mahyacının elinde okuyanların ise boğazında düğümlenirdi Yazar İhsan Şenocak Sayfa Sayısı 129 Çeviri Abdülhamid Kılıç Ebat 13X21 Basım Dili TÜRKÇE Basım Tarihi Nisan 2019 Kağıt Cinsi 2 Hamur Kredi Kartı Tek Çekim 0 00

Ramazan ın son on gününde minârelere Elvedâ Ey Şehr i Ramazan mahyâsı asıldığında ya da yanık sesli hafızların Elvedâ Ey Şehr i Ğufrân ilahileri duyulduğunda her yaştan insanı bir ağlama hâli tutar ihtiyar ağlar kadın ağlar çocuk ağlar köy ağlar şehir ağlardı Hafızların mukâbelelerinin vâizlerin söz ve üsluplarının konuşulduğu iftar sofralarında buruk bir sesle Bugün de gitti derdi âile büyüğü Son iftarda gözler dolar herkes Seneye yâ nasip der fakat kimse Bu yıl da Ramazan bitti diyemezdi Zordu Ulu Hocamız Ramazan ı Şerîf gitti diyebilmek Son teravihte câmiler içinden cenaze çıkan evler gibi hüzne bürünürdü Ramazan a elvedâ demek kutlu bir insanı Âhiret e uğurlamak kadar acı gelirdi yüreklere Tahammülü de telaffuzu da zordu Vâiz Ramazan la câmiye gelen berekete çocuk sokakta her gördüğünde şeker veren ihtiyar amcanın merhametine sütçü selamsız geçmeyen mahalle halkının nezaketine kadın çorbadaki tuzu mevzu etmeyen beyinin zerâfetine ağlardı Elvedâ ile başlayan cümleler mahyâcının elinde okuyanların ise boğazında düğümlenirdi

Ramazan ın son on gününde minârelere Elvedâ Ey Şehr i Ramazan mahyâsı asıldığında ya da yanık sesli hafızların Elvedâ Ey Şehr i Ğufrân ilahileri duyulduğunda her yaştan insanı bir ağlama hâli tutar ihtiyar ağlar kadın ağlar çocuk ağlar köy ağlar şehir ağlardı Hafızların mukâbelelerinin vâizlerin söz ve üsluplarının konuşulduğu iftar sofralarında buruk bir sesle Bugün de gitti derdi âile büyüğü Son iftarda gözler dolar herkes Seneye yâ nasip der fakat kimse Bu yıl da Ramazan bitti diyemezdi Zordu Ulu Hocamız Ramazan ı Şerîf gitti diyebilmek Son teravihte câmiler içinden cenaze çıkan evler gibi hüzne bürünürdü Ramazan a elvedâ demek kutlu bir insanı Âhiret e uğurlamak kadar acı gelirdi yüreklere Tahammülü de telaffuzu da zordu Vâiz Ramazan la câmiye gelen berekete çocuk sokakta her gördüğünde şeker veren ihtiyar amcanın merhametine sütçü selamsız geçmeyen mahalle halkının nezaketine kadın çorbadaki tuzu mevzu etmeyen beyinin zerâfetine ağlardı Elvedâ ile başlayan cümleler mahyâcının elinde okuyanların ise boğazında düğümlenirdi Tanıtım Bülteninden