Bir Melek Ölürken — Esperanza

Tanrı İnsan ol dedi mavi meleğine Aşk insan oldu Hoyrat ellerde kanadı Önce gülüşleri alındı elindenSonra sarhoş eden büyülü bakışları Rüzgârlarda savrulan siyah saçları Kaşlarına değen kirpikleri Yumuşacık elleri dokunuşları bir bir terk etti dünyayı Gözyaşları alındı sonra ellerinden Umutları hayâlleri rüyaları Aşkla çarpan kalbi İnsan eliyle parçalandı Sessizliğine hapsedildi mavi melek Yaşayan bir ölü Bir bedende çırpınan yavru bir kuş oldu Kanadı kırılan En güzel sesiyle şarkılar söylerken Susturuldu aşk İnsan olmayı hiç sevmedi Belki de gerçek bir insan nasıl olunur bilmiyordu Sadece insanların kullandığı bir bedende Kirletilmiş bir elbise olmaya mahkûm edilmişti Şarkılara sığındı yeniden

Tanrı İnsan ol dedi mavi meleğine Aşk insan oldu Hoyrat ellerde kanadı Önce gülüşleri alındı elinden Sonra sarhoş eden büyülü bakışları Rüzgârlarda savrulan siyah saçları Kaşlarına değen kirpikleri Yumuşacık elleri dokunuşları bir bir terk etti dünyayı Gözyaşları alındı sonra ellerinden Umutları hayâlleri rüyaları Aşkla çarpan kalbi İnsan eliyle parçalandı Sessizliğine hapsedildi mavi melek Yaşayan bir ölü Bir bedende çırpınan yavru bir kuş oldu Kanadı kırılan En güzel sesiyle şarkılar söylerken Susturuldu aşk İnsan olmayı hiç sevmedi

Tanrı İnsan ol dedi mavi meleğine Aşk insan oldu Hoyrat ellerde kanadı Önce gülüşleri alındı elindenSonra sarhoş eden büyülü bakışları Rüzgârlarda savrulan siyah saçları Kaşlarına değen kirpikleri Yumuşacık elleri dokunuşları bir bir terk etti dünyayı Gözyaşları alındı sonra ellerinden Umutları hayâlleri rüyaları Aşkla çarpan kalbi İnsan eliyle parçalandı Sessizliğine hapsedildi mavi melek Yaşayan bir ölü Bir bedende çırpınan yavru bir kuş oldu Kanadı kırılan En güzel sesiyle şarkılar söylerken Susturuldu aşk İnsan olmayı hiç sevmedi Belki de gerçek bir insan nasıl olunur bilmiyordu Sadece insanların kullandığı bir bedende Kirletilmiş bir elbise olmaya mahkûm edilmişti Şarkılara sığındı yeniden

Tanrı İnsan ol dedi mavi meleğine Aşk insan oldu Hoyrat ellerde kanadı Önce gülüşleri alındı elinden Sonra sarhoş eden büyülü bakışları Rüzgârlarda savrulan siyah saçları Kaşlarına değen kirpikleri Yumuşacık elleri dokunuşları bir bir terk etti dünyayı Gözyaşları alındı sonra ellerinden Umutları hayâlleri rüyaları Aşkla çarpan kalbi İnsan eliyle parçalandı Sessizliğine hapsedildi mavi melek Yaşayan bir ölü Bir bedende çırpınan yavru bir kuş oldu Kanadı kırılan En güzel sesiyle şarkılar söylerken Susturuldu aşk İnsan olmayı hiç sevmedi Belki de gerçek bir insan nasıl olunur bilmiyordu Sadece insanların kullandığı bir bedende Kirletilmiş bir elbise olmaya mahkûm edilmişti Şarkılara sığındı yeniden