Bir Oğlun Babaya Sorgusu — Özmen Zülfikar

Bir Oğlun Babaya Sorgusu Umutlarım çalındı benim kışın ortası odamı dolduran sobamın kızıl ateşinde yorganımı kafama çekerken yatağımla yastığım arasına herkesten gizlediğim çocuksu sevgime fısıldadım yarım kalmış senli hikâyemi Yorganın kalınlığına rağmen kulağımı sağır edercesine yankılanan babamın sözleri çınlattı sen dolu yüreğimi Törelerimiz yasalarımızdır diye O an gözlerimdeki hayaline perde indi yüreğimdeki töre korkusundan ayaklarımı karnıma topladım ağladım hayalin kanlı gözyaşı olarak süzüldü gözlerimin pınarından Gözlerim sen mürekkepli kaleminle yazdı adını yüreğimdeki sen dolu duvarıma Umudumu çaldılar göz göre göre töreler Yetmedi İstanbul un maviliklerinde tanıştığım Birşen i mi aldılar benden Hatırla gözlerimi sevgili hikâyem Bir Oğlun Babaya Sorgusu dillerde yankılanan