Bir Ömürlük Sabır — Zekeriya Erdim

Dinle ey kapkara gecelerin dikenli taşlı yollarında şafak yolcusu Hakikat vurgunuysan güneşin yokuşlar korkutmasın ışığının zerresinden titreyen yarasaların ölüm çığlıkları ürkütmesin seni Yürü Dağlar taşlar tempo tuttursun cihan dinlesin ayak sesini Ve bil ki bu gidişin ne ilkisin sen ne de sonuncusu Önünde sana rehber nice yıldızlar ardında seherlerin ıslak ışıklarını yudumlamaya hasret ve yüreği yanık bir nesil yolunda bu kutsal yürüyüşün için selama durmuş yüce ruhlar Sonra Öylesine büyük ki küçücük gönlüne sığdırdığın o güneşler güneşi o kadar yücelerde ki doğduğu yer bu yolda gün ay sene ne ki yiğidim senin dâvân bir ömürlük sabır ister