Bir Şeftali Bin Şeftali — Kolektif

Bu sıcak hikâyede iki küçük çocuk ve bir şeftalinin dostluğuyla karşılaşırız Yoksul bir köyde yaşamaya çalışan bu iki küçük çocuk güpgüzel bir şeftaliyi bulup içinde taşıdıkları şefkati bu güzel şeftaliyi var etme mücadelesiyle yansıtırlar Samed Behrengi nin doğduğu topraklardan aşina olduğumuz hüzünlü bir sevgi öyküsü olan Bir Şeftali Bin Şeftali beğenerek okuyacağınız bir dostluğu anlatıyor

Yoksul bir köyde kocaman ve bereketli bir bahçe içinde de türlü meyve ağaçları varmış Bu bahçede iki şeftali ağacı varmış Büyük ağaç her yıl iri şeftaliler verirmiş O kadar güzellermiş ki insanlar şeftalileri yemeye kıyamazmış Küçük ağaç ise her yıl çiçek açtığı halde bir tek şeftali bile vermezmiş Ya çiçekleri dökülür ya da şeftaliler olgunlaşmadan kuruyup dalından düşermiş Bahçıvan onun için elinden geleni yapıyormuş ama yine de küçük ağaç tek bir meyve bile vermiyormuş Onun neden meyve vermediğini kimse çözemiyordu ama bu kitapta küçük şeftali ağacı bize neden küskün olduğunu anlatacak

Demek ki meyve olarak kalmayacaktım Önemli olan meyveyi besin olarak diğer canlılara sunmak onları beslemeye yardım etmekti Çekirdeğim ise toprağa girecek yeni bir şeftali fidanı yeşerecekti Fidan ağaca dönüşecekti Meyve olarak ölecektim ama fidan olarak büyüyecektim Ben tek bir şeftaliydim Çekirdeğim ağaç olunca yeni meyveler verecektim Bir şeftali bin şeftali verecekti Dinçtim Kendimi güçlü hissediyordum Büyük bir değişim geçirmiştim Çekirdekken filiz olmuştum Değişerek yaşamayı sürdürüyordum Filizdim fidan olacaktım Sonra ağaç Meyve verecektim Yüzlerce binlerce meyve verecektim Her meyvemde bir çekirdek olacaktı Çekirdeklerden yeni ağaçlar yetişecekti Bütün bunlardan kendimce şöyle bir sonuç çıkardım Gerçek olan değişmektir Her şey durmadan değişir Bu değişimler birikir birikir ve o şey kendiliğinden başka bir şey olur Bu başka şey önceki durumdan farklı daha yenidir Büyük sulu bir şeftali bir sepetten yere yuvarlanıp çürümeyi beklerken iki yoksul çocuk Sahip Ali ve Polat onu bulup yer ve sonra da çekirdeğini ağanın bahçesine dikerler Kendilerine ait bir şeftali ağaçları olsun isterler çünkü Bu güzel şeftali çok fazla meyve yemeye imkânı olmayan bu çocukların doyunca şeftali yiyebilmesi için çekirdekten büyük verimli bir ağaç olmak çiçek açıp meyve vermek için çabalar Ancak yaşanan üzücü bir olay onun hayatını etkileyen önemli bir karar almasına neden olur

Bir zamanlar fakir bir köyün hemen yanında büyük ve yemyeşil bir bahçe o bahçenin içinde de çeşit çeşit meyve ağaçları varmış Bu bahçede biri büyük diğeri küçük iki şeftali ağacı yetişmiş Ufak şeftali ağacı hemen hemen her yıl bin çiçek açarmış ama bir şeftali bile vermezmiş Ya çiçeklerini dökermiş ya da şeftaliler olgunlaşmadan sararıp dalından düşermiş Bahçıvan elinden geleni yapıyormuş yapmasına ama o küçük ağaç tek bir şeftali vermiyormuş Peki şeftali ağacı meyve vermemek için neden direniyormuş İran çocuk edebiyatının usta yazarı Samed Behrengi Bir Şeftali Bin Şeftali de yaşamın sonsuz döngüsüne davet ediyor Doğa ve çocuk arasında bağ kuran yazar bir şeftali ağacının dilinden arkadaşlığı sevgiyi yoksulluğu ve değişimi masalsı üslubuyla anlatıyor

Bir zamanlar yoksul bir köyde büyük ve bakımlı bir bahçe varmış Meyvelerle dolu bu bahçe o kadar genişmiş ki bahçenin sonunu dürbünle bile görmek imkânsızmış Bu olağanüstü bahçede biri büyük diğeri küçük iki şeftali ağacı varmış Büyük ağaç her yıl sulu ve tatlı şeftaliler veriyormuş Küçük ağacın durumu biraz farklıymış her yıl dalları çiçeklerle dolar taşarmış ama meyveleri olgunlaşmadan kururmuş Ta ki o iki çocukla karşılaşana kadar Samed Behrengi çocuk edebiyatının unutulmaz klasiklerinden Bir Şeftali Bin Şeftali de sevgi ve emek üzerine efsanevi bir hikâye anlatıyor

Biz yüz yüzelli şeftali bir sepette duruyorduk Güneş zarif kabuklarımızı kurutmasın al yanaklarımıza toz konmasın diye bahçıvan üstümüze asma yaprağı örtmüştü İncecik asma yaprağından hafif bir yeşil ışık giriyordu içeri Bu renk yanaklarımızın allığıyla karışıp çok hoş bir manzara oluşturuyordu Daha güneş doğmadan koparmıştı bahçıvan bizi Bu yüzden bedenlerimiz serin ve nemliydi Sonbahar gecelerinin soğuğu hala üstümüzdeydi Yeşil yaprakların arasından hafif bir ışık geçip sıcağı içimize işliyordu

Kalemini çocuk hikâyelerine ve halk masallarına adamış İranlı öğretmen ve yazar Samed Behrengi ölümsüz eseri Bir Şeftali Bin Şeftali ile doğa ve çocuk arasında yaşam ekseninde dönen hayati bir bağ kuruyor Bir şeftali ağacının ağzından yaşamın arkadaşlığın sadakatin ve umudun sevgi dolu öyküsünü anlatıyor Dünyanın vicdanı olan yazarlardan biridir Behrengi Ne mutlu ki genç kuşaklarımız da onu okumaya barış insancıllık ve dayanışmayla dopdolu bu yürek hep atmaya devam edecek Zülfü Livaneli Aslında her şey an be an değişiyor Mesela ben artık bir çekirdek değildim bir filizdim Dallarımın çiçeklerle dolduğunu sulu ve pembe şeftalilerle yüklendiğini hayal ediyordum Belki dışarıdan önemsiz görünen küçücük bir ağaçtım ama önümde apaydınlık bir gelecek uzanıyordu