Bir Şehir Bir Hikaye — Kolektif

Şehir insanın içinde büyüyen en derin hikâyedir kimi zaman bir sığınak kimi zaman içinden çıkamadığı bir labirent Bir Şehir Bir Hikâye farklı şehirlerin sokaklarında dolaşırken aslında insanın kendi iç dünyasında yaptığı yolculuğu anlatan güçlü bir derleme Bu kitapta her şehir bir mekân olmaktan çıkar bir duyguya bir kırılmaya bir arayışa dönüşür Bir köy yolundan çıkıp İstanbul un kalabalığında kaybolanların sessiz çığlığıyla başlar hikâyeler Zeytin ağaçlarının gölgesinde geçmişiyle yüzleşenler bozkırın ortasında acıyı sabra dönüştürenler taş sokaklarda kendi sesini arayanlar ve bir kayanın başında yarım kalan sevdaların yankısı Dokuz yazar dokuz şehir dokuz ayrı kader Ama tek bir ortak gerçek İnsan gittiği hiçbir yerden aynı dönmez Berat Gözükızıl Bir şehir bazen taşlardan değil aynı acıyı umudu ve insanlığı paylaşan hikâyelerden kurulur sözüyle bu derlemenin ruhunu tek cümlede özetliyor Ayşe Levent Kolukısa insanın içsel yolculuğunu ince bir duyarlılıkla işlerken Melis Taybar duyguların en kırılgan hâlini satırlara taşır Mustafa Hekimoğlu umut ile hayal kırıklığı arasındaki ince çizgide yürüyen insanı anlatır Hacer Bahtiyar hayatın yükünü omuzlayan ruhların sessiz direncini gözler önüne serer Suzan Aba efsaneye dönüşen bir sevdanın izini sürerken Ayşe Şahin acının içinden doğan hakikati dile getirir Hüsniye Fural kökler ve geçmiş arasında sıkışan insanın derinliğini yansıtır Nilgün Babacan ise umudu ve insanın içindeki direnci güçlü bir anlatımla ortaya koyar Bu kitap şehirleri sadece görmekle yetinmeyenler için onları hisseden içinde kaybolan ve her sokakta kendinden bir parça bulanlar için Çünkü bazı hikâyeler vardır bir şehirde başlar ama insanın içinde sonsuza kadar devam eder

Şehir insanın içinde büyüyen en derin hikâyedir kimi zaman bir sığınak kimi zaman içinden çıkamadığı bir labirent Bir Şehir Bir Hikâye farklı şehirlerin sokaklarında dolaşırken aslında insanın kendi iç dünyasında yaptığı yolculuğu anlatan güçlü bir derleme Bu kitapta her şehir bir mekân olmaktan çıkar bir duyguya bir kırılmaya bir arayışa dönüşür Bir köy yolundan çıkıp İstanbul un kalabalığında kaybolanların sessiz çığlığıyla başlar hikâyeler Zeytin ağaçlarının gölgesinde geçmişiyle yüzleşenler bozkırın ortasında acıyı sabra dönüştürenler taş sokaklarda kendi sesini arayanlar ve bir kayanın başında yarım kalan sevdaların yankısı Dokuz yazar dokuz şehir dokuz ayrı kader Ama tek bir ortak gerçek İnsan gittiği hiçbir yerden aynı dönmez Berat Gözükızıl Bir şehir bazen taşlardan değil aynı acıyı umudu ve insanlığı paylaşan hikâyelerden kurulur sözüyle bu derlemenin ruhunu tek cümlede özetliyor Ayşe Levent Kolukısa insanın içsel yolculuğunu ince bir duyarlılıkla işlerken Melis Taybar duyguların en kırılgan hâlini satırlara taşır Mustafa Hekimoğlu umut ile hayal kırıklığı arasındaki ince çizgide yürüyen insanı anlatır Hacer Bahtiyar hayatın yükünü omuzlayan ruhların sessiz direncini gözler önüne serer Suzan Aba efsaneye dönüşen bir sevdanın izini sürerken Ayşe Şahin acının içinden doğan hakikati dile getirir Hüsniye Fural kökler ve geçmiş arasında sıkışan insanın derinliğini yansıtır Nilgün Babacan ise umudu ve insanın içindeki direnci güçlü bir anlatımla ortaya koyar Bu kitap şehirleri sadece görmekle yetinmeyenler için onları hisseden içinde kaybolan ve her sokakta kendinden bir parça bulanlar için Çünkü bazı hikâyeler vardır bir şehirde başlar ama insanın içinde sonsuza kadar devam eder