Bir Şiir Günlüğü İçin Notlar 2 — Mete Demirtürk

Gör iyi fiyat bulursam ışığımı bile satarım diyen bezirgân ruhu karanlık dehlizlerde semiren câni ruhu günahların kirli tortularını Gör düşlerini besleyen cehennem pınarını karanlık ruhununen sen olan yeri Kâbuslar dünyasını tüketerek seni ışıtan rüyâları zindanlar olmasaydı burda kalmaz neler neler yapardım diyen açlığınınitkisini Kentin çöplüğünden fışkıran inanç sarayını Gör korku üreten eli ayağı kanla yıkandıkça coşan palayı sinsi sinsiparlayan sırtlan gözleri sana el pençe duran ve sen olan canavarındehşet yüzünü Hazinem dediğin pırıl pırıl parlayan zümrütler sanahayır diyenlerin kış diyenlerin sana karşı koyanların cesetleriydi Bitmez zaferindi Gör vahşetin kanlı dansına katılmak için uykuda sırasını bekleyenbebekleri birer sen olan bebekleri cinnetin tohumlarını giyotinlerçalışırken ruhundaki mutluluk izlerini titreten dehşeti Dayanabildin mi Dayandın ve gördünse tastamam kendini söyle o zaman ey zavallılarınen korkunç zavallısı Yüksek ahlakın soylu bedenin neresinde açarmışçiçek çiçek ahlaksızlığın neresindesaklanırmış gün yüzüne çıkmak için

Ve inanın ben değilim bu ayrılığın mimarı Bunu biliyorsunuz değil mi ey aşk kaçkınları Kimi insanın bir aşk döngüsü bir aşk zamanı vardı O aşkın bir zembereği O boşaldı mı ne sevdiği mevsimleri cennetten çalışın ne güneşi yepyeni biçimlerle doğuruşun asla etkilemezdi aşkın boşalan zembereğini Şeytan bile çâresiz kalır bitti mi biterdi Ve sen pusulasız bir yürekle çöllerin ateş denizlerinde acılarınla yapayalnız kalırdın İşte o güller bu anlar içindi Ve o düşler