Bir Sonbahar Akşamı — Sait Faik Abasıyanık

Bir Sonbahar Akşamı Seçme Öyküler Sait Faik öykülerinden özel bir seçki gençler için Doğan Kardeş Seçme Öyküler dizisinde Yağmurun içindeki her günkü dünya Hadi çabuk ol Yeter artık Gel buraya Bizimle beraber olman lazım Böyle biteviye sütçü dükkânında kalıp yeniden doğmuş numarasıyla oturamazsın Seni bekliyoruz Alıp götüreceğiz Her şey bütün insanlar seni bekliyor Onların arasında oynadığın oyunu bitirmeye mecbursun Yeniden doğulmaz Doğsan bile nolacak Seni iki senede iki senede değil iki günde aynı insan ederiz Aynı kendini düşünen aynı haris aynı kıskanç aynı kötü huylu aynı sarhoş aynı budala oluverirsin Seni aynı hastalıkla yıkmak için elimizde her şey var Hem canım sen nasıl bir dünya istiyorsun Görülmemiş işitilmemiş tadılmamış yazılmamış yaşanmamış Olur mu böyle şey Hadi gel Dön her günkü hayatına Tadımlık Meserret Oteli adlı hikâyeden İstasyona iki erkekle bir kadın indi Yağmur çok şiddetli yağıyordu Genç bir hamal bu üç kişilik grubun eşyalarını yüklendi Kadın hamala Meserret Oteli ne dedi Hamal Meserret Oteli ne mi diye sordu Bu soruşta işitmemekten değil bir güzel sözü bir daha tekrarlatmak isteyen acemi bir haletiruhiye var gibi idi Kadının sesi yağmurlu havanın içine daha madeni bir yağmur gibi düşmüştü Erkekler sessiz sedasız ceketlerinin yakalarını kaldırmış istasyon binasının içine doğru kaçıyorlardı Genç kadınsa hamalın sorgusuna başıyla müsbet bir cevap verdikten sonra kırmızı muşambasını uçuran rüzgâra ve erkeklere doğru seğirtmekte idi Birden geriye dönüp hamala Çocuğum dedi Daha iyisi bize bir araba bulsan Arabaya birbirine sıkışarak yerleştiler Hamal da eşyaları arabacının yanına birer birer koymuş arabanın içine ve genç kadının bir erkek çocuk yüzü taşıyan kafasına dönmüş Uğurlar olsun demişti Allah rahatlık versin Erkekler ilk defa seyahate çıkmışlara mahsus acemilik ve sersemlikle dolu idiler Kadın hamala Eyvallah dedi Araba hareket etti Hamalın elleri açık kalmıştı Araba çamurların içine daldı Yolcular uzakça şehre doğru çekip gittiler Neden sonra kadının aklına geldi Ah dedi ne eşeğim Hamalın parasını vermeyi unuttum Erkekler kadın ne berbat bir hava demiş gibi kafalarını salladılar ve sersemliklerine daldılar Arabacı atlarına homurdanıyordu Geniş sırtında rüzgâr esiyordu Kadın müteessir arabacının sırtındaki rüzgâra bakıyordu Birkaç defa ona seslenmek istedi Fakat cesaret edemedi Bu sırtın ötesinde göreceği iki haydut gözüyle karşılaşmak mümkündü Bütün bu sırt ve arka manzarasından gözünün önüne bir kürek mahkûmunun külrengi kafası gözleri katil hayatiyeti geleceğine emindi Fakat birden kafasını ve kalbini dolduran bir cesaret ve tecessüs hamlesiyle Arabacı dedi Rüzgârlı kalın geniş sırt ürpermişti Ürpermişti ama yağmurlu ıslak kafasını çevirmemişti Kadın ikinci defa seslendi Bir kafa homurdanır gibi döndüğü zaman kadın hayalde yaratılan şeylerin hakikatteki aykırılığıyla karşılaşmaların ahmaklığıyla mı susmuştu Şimdi güzel ve köylü bir çehre on üç yaşında bir çocuk yüzü ona soruyordu Ablacığım ne oldu Bir şey mi unuttunuz Hamalın parasını vermeyi unuttuk da Ziyanı yok abla ben dönüşte kendisine veririm Arabacı arabadan inmiş bir başka arabacı yerine gelmiş gibi aynı sırt manzarası kadının gözlerinde yeniden peyda oldu Ve kadın hayaline tekrar bir haydut çehresi mıhlayarak kasabanın çamurlu ıslak ölü çarşılarını seyre daldı Meserret Oteli kasabanın en güzel oteli idi Erkekler acemiliklerini boyun bağlarını çıkarır gibi çıkarmışlar otelciye isimlerini yazdırıyorlardı Kadın küçük salonu gözden geçirmekteydi İsviçre de bir aile pansiyonunun şirin köşkünde iki kış geçirmişti Basit kullanılmaya elverişli çıplak denilecek kadar boş fakat her şeyi tamam bir salondu Anadolu nun bu küçücük nahiyesinde bir İsviçre köyünün konforunu yaratan adamı görmek merakıyla küçük bir masanın önünde sandalyeye oturmadan reverans eder gibi bükülmüş yolcu kâğıtları