Bir Yıl — Jean Echenoz

Daha dün gibi hatırlıyorum bu küçümen kitabı nereden aldığımı Montparnasse garından trene binip Marsilya ya gidiyordum Büyülendim Kısa bir sürede bitince tüm iyi romanlarda sizi çarpan his geldi çöktü üstüme Niye bitti ki Hakikaten niye bitmişti ki Ben Echenoz un yeni Fransız romanının en büyük üstatlarından biri olduğunu bu romanla anladım Arkasından Ben Gidiyorum u okudum Aynı minvalde bir hikâyeydi O da şahaneydi İşin tuhaf tarafı bu küçümen Bir Yıl da Goncourt ödülü alan Ben Gidiyorum da aslında amaçsız plansız nedensiz bir kaçışın hikâyesi Kahraman niye kendini yollara vurur niye oradan oraya salınır başına niye tüm bu anlamsız şeyler gelir dünyaya niye böyle bakar ve daha da önemlisi nasıl böyle büyük bir kayıtsızlıkla büyük bir şefkatle bakar sorup durdum kendime Çözemedim Çözdüğüm tek şey bu romanların büyük bir okuma keyfi barındırdığı Bu tecrübenin kaçırılacak bir tecrübe olmadığını düşünüyorum Hakikisini yapamayacağımıza yani anahtarlarımızı kapının yanındaki masaya bırakıp kapıyı açıp çıkıp merdivenlerden inip öylesine nedensiz kaderimizin bizi götürdüğü yere gidemeyeceğimize göre En iyisi okumak LY

Daha dün gibi hatırlıyorum bu küçümen kitabı nereden aldığımı Montparnasse garından trene binip Marsilya ya gidiyordum Büyülendim Kısa bir sürede bitince tüm iyi romanlarda sizi çarpan his geldi çöktü üstüme Niye bitti ki Hakikaten niye bitmişti ki Ben Echenoz un yeni Fransız romanının en büyük üstatlarından biri olduğunu bu romanla anladım Arkasından Ben Gidiyorum u okudum Aynı minvalde bir hikâyeydi O da şahaneydi İşin tuhaf tarafı bu küçümen Bir Yıl da Goncourt ödülü alan Ben Gidiyorum da aslında amaçsız plansız nedensiz bir kaçışın hikâyesi Kahraman niye kendini yollara vurur niye oradan oraya salınır başına niye tüm bu anlamsız şeyler gelir dünyaya niye böyle bakar ve daha da önemlisi nasıl böyle büyük bir kayıtsızlıkla büyük bir şefkatle bakar sorup durdum kendime img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

Daha dün gibi hatırlıyorum bu küçümen kitabı nereden aldığımı Montparnasse garından trene binip Marsilya ya gidiyordum Büyülendim Kısa bir sürede bitince tüm iyi romanlarda sizi çarpan his geldi çöktü üstüme Niye bitti ki Hakikaten niye bitmişti ki Ben Echenoz un yeni Fransız romanının en büyük üstatlarından biri olduğunu bu romanla anladım Arkasından Ben Gidiyorum u okudum Aynı minvalde bir hikâyeydi O da şahaneydi İşin tuhaf tarafı bu küçümen Bir Yıl da Goncourt ödülü alan Ben Gidiyorum da aslında amaçsız plansız nedensiz bir kaçışın hikâyesi Kahraman niye kendini yollara vurur niye oradan oraya salınır başına niye tüm bu anlamsız şeyler gelir dünyaya niye böyle bakar ve daha da önemlisi nasıl böyle büyük bir kayıtsızlıkla büyük bir şefkatle bakar sorup durdum kendime Çözemedim Çözdüğüm tek şey bu romanların büyük bir okuma keyfi barındırdığı Bu tecrübenin kaçırılacak bir tecrübe olmadığını düşünüyorum Hakikisini yapamayacağımıza yani anahtarlarımızı kapının yanındaki masaya bırakıp kapıyı açıp çıkıp merdivenlerden inip öylesine nedensiz kaderimizin bizi götürdüğü yere gidemeyeceğimize göre En iyisi okumak