Biraz Kül Biraz Duman — Aysel Ürmez Artıktay

Çocuklar küserse Ağlarsa kırılırsa dalları Yaşayamadıklarıyla toprak olursa Umutlar yitermiş Çocuklar gülmezse Gökkuşağı çıkmazmış rengârenk Yağmurlar bile bereketli yağmazmış Çiçekler bile kokmazmış Bir toprak alırmış koynuna Değerli bir hazine gibi Eğer biz büyükler Veremiyorsak çocuklara Bu dünyayı bir şeker gibi Bayramlık giysi gibi hediye Mutlu olamıyorsak onların gülüşleriyle Uçurtmalar uçuramıyorsak yüreklerinde Dünyayı dar ediyorsak Bırakmıyorsak oynayacak yer Saklanıyorlarsa onlar savaştan köşe bucak Saklambaç oynar gibi Acımasızca yara alıyorlarsa bedenlerinden Karınlarındaki açlık gurultularına Kapamışsak kulaklarımızı Her savaştan ve zulümden sonra En çok yara alan çocuklarımızı Görmüyorsa gözlerimiz Onların sıcacık hesapsız gülüşlerine Karşılık veremiyorsak saf duygularla Niye taşırız bu beyni bu gözleri Bu elleri bu ayakları Bu yüreği İnsan olmak neyimize o zaman Kör kurşunlara gelelim

ÇOCUKLAR KÜSERSEÇocuklar küserse Ağlarsa kırılırsa dalları Yaşayamadıklarıyla toprak olursa Umutlar yitermiş Çocuklar gülmezse Gökkuşağı çıkmazmış rengârenk Yağmurlar bile bereketli yağmazmış Çiçekler bile kokmazmış Bir toprak alırmış koynuna Değerli bir hazine gibi Eğer biz büyükler Veremiyorsak çocuklara Bu dünyayı bir şeker gibi Bayramlık giysi gibi hediye Mutlu olamıyorsak onların gülüşleriyle Uçurtmalar uçuramıyorsak yüreklerinde Dünyayı dar ediyorsak Bırakmıyorsak oynayacak yer Saklanıyorlarsa onlar savaştan köşe bucak Saklambaç oynar gibi Acımasızca yara alıyorlarsa bedenlerinden Karınlarındaki açlık gurultularına Kapamışsak kulaklarımızı Her savaştan ve zulümden sonra En çok yara alan çocuklarımızı Görmüyorsa gözlerimiz Onların sıcacık hesapsız gülüşlerine Karşılık veremiyorsak saf duygularla Niye taşırız bu beyni bu gözleri Bu elleri bu ayakları Bu yüreği İnsan olmak neyimize o zaman Kör kurşunlara gelelim

Biraz Kül Biraz Duman AYSEL ÜRMEZ ARTIKTAY Şiir Yerli Herdem Kitap Çocuklar küserse Ağlarsa kırılırsa dalları Yaşayamadıklarıyla toprak olursa Umutlar yitermiş Çocuklar gülmezse Gökkuşağı çıkmazmış rengârenk Yağmurlar bile bereketli yağmazmış Çiçekler bile kokmazmış Bir toprak alırmış koynuna Değerli bir hazine gibi Eğer biz büyükler Veremiyorsak çocuklara Bu dünyayı bir şeker gibi Bayramlık giysi gibi hediye Mutlu olamıyorsak onların gülüşleriyle Uçurtmalar uçuramıyorsak yüreklerinde Dünyayı dar ediyorsak Bırakmıyorsak oynayacak yer Saklanıyorlarsa onlar savaştan köşe bucak Saklambaç oynar gibi Acımasızca yara alıyorlarsa bedenlerinden Karınlarındaki açlık gurultularına Kapamışsak kulaklarımızı Her savaştan ve zulümden sonra En çok yara alan çocuklarımızı Görmüyorsa gözlerimiz Onların sıcacık hesapsız gülüşlerine Karşılık veremiyorsak saf duygularla Niye taşırız bu beyni bu gözleri Bu elleri bu ayakları Bu yüreği İnsan olmak neyimize o zaman Kör kurşunlara gelelim Tanıtım Bülteninden