Birinci Söz — Senai Demirci

Besmele bahsi bir esma bahsidir Çünkü Allah ın adıyla başlamak her işte her şeyde Allah ın ismini okumayı gerektirir Risale i Nur un kronolojik olarak değilse de metodolojik olarak başı olan Birinci Söz her şeyin başı olan Besmele ye başlar Biz dahi başta ona başlarız derken bu derse sadece başlanacağını ama hiç bitirelemeyeceğini ima eder Ömrümüz esma i hüsnanın talimine harcansa da talimimiz bitmese boş bir ömür geçirmiş olmaz aksine sadece ölümümüzü değil yaşayışımızı da Rabbimize şehit yani tanık olarak geçirmiş oluruz Besmele7nin be si tıpkı iki dudağımızı birbirine bitiştirdiği gibi bizi hayrı ve vücudu elinde tutan Saniimize nisbet eder O nun için şerleri hayra kalbetmenin yokluğu vücuda çevirmenin ne kadar kolay olduğunu hissettirir Yani Besmele ve onun başındaki be bizim kendimizi Rahman ve Rahim olan Allah a bağlamamıza O na dayanmamıza denk gelir Be bizim kendi niyetimizle kendi tercihimizle kendimizi o gerçeğin gölgesi altına dahil ettiğimizin işaretidir Risale i Nur da esma i hüsna didaktik bir üslupla anlatılmaz Esmai i hüsna hayatın ana dokusu içinde tefekkürün doğal akışı içinde yeri geldikçe ihtiyaç duyuldukça zikredilir Hangi bahis olursa olsun ilgili bahsin gerektiridği ve baktığı esmalarla Rabbe muhatap olunur bir bakıma kendi fıtratımızdan ve yaşayışımızdan ipler örülerek esma i hüsnanın miracına erişilir Bu açıdan bakınca Risale sanki esmayı zikretmek için yazılmış gibidir Yani aslolan esmadır diğerleri esmaya bahanedir

Besmele bahsi bir esma bahsidir Çünki Allahın adıyla başlamak her işte her şeyde Allahın ismini okumayı gerektirir Risale i Nurun kronolojik olarak değilse de metodolojik olarak başı olan Birinci Söz Her şeyin başı olan Besmeleyle başlar