Birini Pencere Kenarına Çiçek Koyacak Kadar Sevmek Lazım — Kemal Hamamcıoğlu

Uzayan kısalan saçlardan sana ait olmayan anlardan gitmediğin yollardan yorulmadın mı canım birini pencere kenarına çiçek koyacak kadar sevmek lazım his boşluğu ve iç burkulması diye bir şey varmış çok sevince anladım hayat o evde yerin yok diyor yerini bil evdeki ve sokaktaki tüm savaşları kaybettiğim yerdeyim hala güzel olduğunu bilmeden güzel duranı seviyorum ellerini takip ediyorum hala elin ısısıyla kalbin ısısı birbirine ne yakınmış kalp sıkışıyor el buz yüzümü yağmura uzatsam geçecek diyorum geçmiyor ev buz anlamaktan yoruldum sarılmaktan sen o evde sarılmaktan korkanların en uzağında dur olur mu öyle birine aşık ol ki her şeyi unut dans etmeyi hatırla birini pencere kenarına çiçek koyacak kadar sev