Birlikte Yaşama Pratiği — Orhan Gökçe

Günümüz dijitalleşen çoğullaşan liberalleşen ve bireyselleşen toplumlarında birlikte yaşamı ya da sosyal uyumu sürdürülebilir kılmak için sosyal ilişkiler güven dayanışma katılım istikrar özgürlük eşitlik adalet aidiyet yardımseverlik işbirliği bağlılık gibi unsurları içeren çoğulculuğu ve çeşitliliği kabul eden sosyo kültürel hukuk eğitim siyasal ve ekonomik alanı kapsayan bütüncül bir anlayışa ihtiyaç bulunduğu görülmektedir Bu süreçte ana görev siyasi iktidara ve siyasi aktörlere düşmektedir Kamu politikalarının oluşturulmasında öncelikli sorun alanları arasında tercih sürecini siyaset belirlemektedir Ancak toplumsal birliktelik konusu bir tercih olmaktan ziyade bir zorunluluktur Gelişmeler konuyu öncelikli hale getirmekte ve kendini siyasete dayatmaktadır Türkiye de sosyal uyum düzeyi orta düzeyde seyretmektedir Alan araştırmasından elde edilen veriler kamuoyunda zaman zaman dile getirilen toplum çözülüyor ya da toplum çöküyor yönündeki söylemleri tasdik eder nitelikte değildir Ancak bazı veriler de toplumda birlikte ve bir arada yaşama kültürüne ilişkin sorun alanlarına işaret etmektedir Eğer önlem almakta gecikme olursa sorunların derinleşmesi ve çözümsüz bir hal alması muhtemeldir Bu yüzden siyaset toplumsal birlikteliğin nasıl güçlendirileceğine ilişkin bilimsel verilere dayalı bir program hazırlayıp uygulamaya koymalıdır Bu amaçla konunun tüm boyutlarını en ince detayına kadar araştırılmasını sağlayan bir çatı organizasyona ya da kurula ihtiyaç vardır Bu konuda başarılı politikalar yürüten ülkelerin birçoğunda bu türden örgütlenmeler karşımıza çıkmaktadır Bu tür yapılanmaların farklı uzmanlık alanlarından kişileri ve kurumları kapsaması çok boyutlu olan sorunun çok boyutlu ele alınmasının gerekliliğinden kaynaklanmaktadır Başarı ancak bu şekilde mümkün olacaktır

Orhan Gökçe tarafından kaleme alınan Birlikte Yaşama Pratiği Çizgi Kitabevi Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Birlikte Yaşama Pratiği Orhan Gökçe Kitap Özeti Günümüz dijitalleşen çoğullaşan liberalleşen ve bireyselleşen toplumlarında birlikte yaşamı ya da sosyal uyumu sürdürülebilir kılmak için sosyal ilişkiler güven dayanışma katılım istikrar özgürlük eşitlik adalet aidiyet yardımseverlik işbirliği bağlılık gibi unsurları içeren çoğulculuğu ve çeşitliliği kabul eden sosyo kültürel hukuk eğitim siyasal ve ekonomik alanı kapsayan bütüncül bir anlayışa ihtiyaç bulunduğu görülmektedir Bu süreçte ana görev siyasi iktidara ve siyasi aktörlere düşmektedir Kamu politikalarının oluşturulmasında öncelikli sorun alanları arasında tercih sürecini siyaset belirlemektedir Ancak toplumsal birliktelik konusu bir tercih olmaktan ziyade bir zorunluluktur Gelişmeler konuyu öncelikli hale getirmekte ve kendini siyasete dayatmaktadır Türkiyede sosyal uyum düzeyi orta düzeyde seyretmektedir Alan araştırmasından elde edilen veriler kamuoyunda zaman zaman dile getirilen toplum çözülüyor ya da toplum çöküyor yönündeki söylemleri tasdik eder nitelikte değildir Ancak bazı veriler de toplumda birlikte ve bir arada yaşama kültürüne ilişkin sorun alanlarına işaret etmektedir Eğer önlem almakta gecikme olursa sorunların derinleşmesi ve çözümsüz bir hal alması muhtemeldir Bu yüzden siyaset toplumsal birlikteliğin nasıl güçlendirileceğine ilişkin bilimsel verilere dayalı bir program hazırlayıp uygulamaya koymalıdır Bu amaçla konunun tüm boyutlarını en ince detayına kadar araştırılmasını sağlayan bir çatı organizasyona ya da kurula ihtiyaç vardır Bu konuda başarılı politikalar yürüten ülkelerin birçoğunda bu türden örgütlenmeler karşımıza çıkmaktadır Bu tür yapılanmaların farklı uzmanlık alanlarından kişileri ve kurumları kapsaması çok boyutlu olan sorunun çok boyutlu ele alınmasının gerekliliğinden kaynaklanmaktadır Başarı ancak bu şekilde mümkün olacaktır Yayınevi Çizgi Kitabevi Yayınları Yazar Orhan Gökçe Sayfa 192 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x21 50 cm Basım Yılı Aralık 2020 Barkod 9786051965222 Kategori Genel Sosyoloji

Günümüz dijitalleşen çoğullaşan liberalleşen ve bireyselleşen toplumlarında birlikte yaşamı ya da sosyal uyumu sürdürülebilir kılmak için sosyal ilişkiler güven dayanışma katılım istikrar özgürlük eşitlik adalet aidiyet yardımseverlik işbirliği bağlılık gibi unsurları içeren çoğulculuğu ve çeşitliliği kabul eden sosyo kültürel hukuk eğitim siyasal ve ekonomik alanı kapsayan bütüncül bir anlayışa ihtiyaç bulunduğu görülmektedir Bu süreçte ana görev siyasi iktidara ve siyasi aktörlere düşmektedir Kamu politikalarının oluşturulmasında öncelikli sorun alanları arasında tercih sürecini siyaset belirlemektedir Ancak toplumsal birliktelik konusu bir tercih olmaktan ziyade bir zorunluluktur Gelişmeler konuyu öncelikli hale getirmekte ve kendini siyasete dayatmaktadır Türkiye de sosyal uyum düzeyi orta düzeyde seyretmektedir Alan araştırmasından elde edilen veriler kamuoyunda zaman zaman dile getirilen toplum çözülüyor ya da toplum çöküyor yönündeki söylemleri tasdik eder nitelikte değildir Ancak bazı veriler de toplumda birlikte ve bir arada yaşama kültürüne ilişkin sorun alanlarına işaret etmektedir Eğer önlem almakta gecikme olursa sorunların derinleşmesi ve çözümsüz bir hal alması muhtemeldir Bu yüzden siyaset toplumsal birlikteliğin nasıl güçlendirileceğine ilişkin bilimsel verilere dayalı bir program hazırlayıp uygulamaya koymalıdır Bu amaçla konunun tüm boyutlarını en ince detayına kadar araştırılmasını sağlayan bir çatı organizasyona ya da kurula ihtiyaç vardır Bu konuda başarılı politikalar yürüten ülkelerin birçoğunda bu türden örgütlenmeler karşımıza çıkmaktadır Bu tür yapılanmaların farklı uzmanlık alanlarından kişileri ve kurumları kapsaması çok boyutlu olan sorunun çok boyutlu ele alınmasının gerekliliğinden kaynaklanmaktadır Başarı ancak bu şekilde mümkün olacaktır

Günümüz dijitalleşen çoğullaşan liberalleşen ve bireyselleşen toplumlarında birlikte yaşamı ya da sosyal uyumu sürdürülebilir kılmak için sosyal ilişkiler güven dayanışma katılım istikrar özgürlük eşitlik adalet aidiyet yardımseverlik işbirliği bağlılık gibi unsurları içeren çoğulculuğu ve çeşitliliği kabul eden sosyo kültürel hukuk eğitim siyasal ve ekonomik alanı kapsayan bütüncül bir anlayışa ihtiyaç bulunduğu görülmektedir Bu süreçte ana görev siyasi iktidara ve siyasi aktörlere düşmektedir Kamu politikalarının oluşturulmasında öncelikli sorun alanları arasında tercih sürecini siyaset belirlemektedir Ancak toplumsal birliktelik konusu bir tercih olmaktan ziyade bir zorunluluktur Gelişmeler konuyu öncelikli hale getirmekte ve kendini siyasete dayatmaktadır Türkiye de sosyal uyum düzeyi orta düzeyde seyretmektedir Alan araştırmasından elde edilen veriler kamuoyunda zaman zaman dile getirilen toplum çözülüyor ya da toplum çöküyor yönündeki söylemleri tasdik eder nitelikte değildir Ancak bazı veriler de toplumda birlikte ve bir arada yaşama kültürüne ilişkin sorun alanlarına işaret etmektedir Eğer önlem almakta gecikme olursa sorunların derinleşmesi ve çözümsüz bir hal alması muhtemeldir Bu yüzden siyaset toplumsal birlikteliğin nasıl güçlendirileceğine ilişkin bilimsel verilere dayalı bir program hazırlayıp uygulamaya koymalıdır Bu amaçla konunun tüm boyutlarını en ince detayına kadar araştırılmasını sağlayan bir çatı organizasyona ya da kurula ihtiyaç vardır Bu konuda başarılı politikalar yürüten ülkelerin birçoğunda bu türden örgütlenmeler karşımıza çıkmaktadır Bu tür yapılanmaların farklı uzmanlık alanlarından kişileri ve kurumları kapsaması çok boyutlu olan sorunun çok boyutlu ele alınmasının gerekliliğinden kaynaklanmaktadır Başarı ancak bu şekilde mümkün olacaktır

Günümüz dijitalleşen çoğullaşan liberalleşen ve bireyselleşen toplumlarında birlikte yaşamı ya da sosyal uyumu sürdürülebilir kılmak için sosyal ilişkiler güven dayanışma katılım istikrar özgürlük eşitlik adalet aidiyet yardımseverlik işbirliği bağlılık gibi unsurları içeren çoğulculuğu ve çeşitliliği kabul eden sosyo kültürel hukuk eğitim siyasal ve ekonomik alanı kapsayan bütüncül bir anlayışa ihtiyaç bulunduğu görülmektedir Bu süreçte ana görev siyasi iktidara ve siyasi aktörlere düşmektedir Kamu politikalarının oluşturulmasında öncelikli sorun alanları arasında tercih sürecini siyaset belirlemektedir Ancak toplumsal birliktelik konusu bir tercih olmaktan ziyade bir zorunluluktur Gelişmeler konuyu öncelikli hale getirmekte ve kendini siyasete dayatmaktadır Türkiye de sosyal uyum düzeyi orta düzeyde seyretmektedir Alan araştırmasından elde edilen veriler kamuoyunda zaman zaman dile getirilen toplum çözülüyor ya da toplum çöküyor yönündeki söylemleri tasdik eder nitelikte değildir Ancak bazı veriler de toplumda birlikte ve bir arada yaşama kültürüne ilişkin sorun alanlarına işaret etmektedir Eğer önlem almakta gecikme olursa sorunların derinleşmesi ve çözümsüz bir hal alması muhtemeldir Bu yüzden siyaset toplumsal birlikteliğin nasıl güçlendirileceğine ilişkin bilimsel verilere dayalı bir program hazırlayıp uygulamaya koymalıdır Bu amaçla konunun tüm boyutlarını en ince detayına kadar araştırılmasını sağlayan bir çatı organizasyona ya da kurula ihtiyaç vardır Bu konuda başarılı politikalar yürüten ülkelerin birçoğunda bu türden örgütlenmeler karşımıza çıkmaktadır Bu tür yapılanmaların farklı uzmanlık alanlarından kişileri ve kurumları kapsaması çok boyutlu olan sorunun çok boyutlu ele alınmasının gerekliliğinden kaynaklanmaktadır Başarı ancak bu şekilde mümkün olacaktır