Bitmeyen Röportajlar — Bahtiyar Aslan

Şimdi dönüp geriye baktığımda sorduğum birçok soruda acemilikler görüyorum Eksikliklere gülümsüyorum Sormadığım ne kadar çok soru var Keşke diye başlayan ve sormayı şimdi akıl ettiğim sorulara içlenmelerle devam eden cümleler kuruyorum sık sık Acemiliklerim devam ediyor ve onları seviyorum Bir yandan da aslında hiçbir röportajın gerçekten tamamlanmasının mümkün olmadığını düşünüyorum Bu kitaptaki röportajların bitmemiş röportajlar olduğuna inanıyorum Belki muhataplarım da keşke ile başlayan ve şunu da söyleseydim yahut şunu şöyle söylemeliydim şeklinde devam eden cümleler kuruyorlardır Bu yüzden bu kitabın adı Bitmeyen Röportajlar oldu Röportajları tekrar okurken zamanın bize nasıl bir oyun oynadığını daha iyi gördüğümü düşünüyorum Sahneler ilk günkü canlılığıyla beliriyor gözümün önünde Sesler tekrarlanıp duruyor kulaklarımda Hatta içimde bir yerlerde Sonra kokular Evlerin kitapların içilen çayların kokusu İnsanoğlunun koku hafızası da var Bir gün bütün bunların ebediyen yok olacağına inanmak o kadar zor ki

Şimdi dönüp geriye baktığımda sorduğum birçok soruda acemilikler görüyorum Eksikliklere gülümsüyorum Sormadığım ne kadar çok soru var Keşke diye başlayan ve sormayı şimdi akıl ettiğim sorulara içlenmelerle devam eden cümleler kuruyorum sık sık Acemiliklerim devam ediyor ve onları seviyorum Bir yandan da aslında hiçbir röportajın gerçekten tamamlanmasının mümkün olmadığını düşünüyorum Bu kitaptaki röportajların bitmemiş röportajlar olduğuna inanıyorum Belki muhataplarım da keşke ile başlayan ve şunu da söyleseydim yahut şunu şöyle söylemeliydim şeklinde devam eden cümleler kuruyorlardır Bu yüzden bu kitabın adı Bitmeyen Röportajlar oldu Röportajları tekrar okurken zamanın bize nasıl bir oyun oynadığını daha iyi gördüğümü düşünüyorum Sahneler ilk günkü canlılığıyla beliriyor gözümün önünde Sesler tekrarlanıp duruyor kulaklarımda Hatta içimde bir yerlerde Sonra kokular Evlerin kitapların içilen çayların kokusu İnsanoğlunun koku hafızası da var Bir gün bütün bunların ebediyen yok olacağına inanmak o kadar zor ki

Bahtiyar Aslan tarafından kaleme alınan Bitmeyen Röportajlar Kesit Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Bitmeyen Röportajlar Bahtiyar Aslan Kitap Özeti Şimdi dönüp geriye baktığımda sorduğum birçok soruda acemilikler görüyorum Eksikliklere gülümsüyorum Sormadığım ne kadar çok soru var Keşke diye başlayan ve sormayı şimdi akıl ettiğim sorulara içlenmelerle devam eden cümleler kuruyorum sık sık Acemiliklerim devam ediyor ve onları seviyorum Bir yandan da aslında hiçbir röportajın gerçekten tamamlanmasının mümkün olmadığını düşünüyorum Bu kitaptaki röportajların bitmemiş röportajlar olduğuna inanıyorum Belki muhataplarım da keşke ile başlayan ve şunu da söyleseydim yahut şunu şöyle söylemeliydim şeklinde devam eden cümleler kuruyorlardır Bu yüzden bu kitabın adı Bitmeyen Röportajlar oldu Röportajları tekrar okurken zamanın bize nasıl bir oyun oynadığını daha iyi gördüğümü düşünüyorum Sahneler ilk günkü canlılığıyla beliriyor gözümün önünde Sesler tekrarlanıp duruyor kulaklarımda Hatta içimde bir yerlerde Sonra kokular Evlerin kitapların içilen çayların kokusu İnsanoğlunun koku hafızası da var Bir gün bütün bunların ebediyen yok olacağına inanmak o kadar zor ki Yayınevi Kesit Yayınları Yazar Bahtiyar Aslan Sayfa 256 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x21 00 cm Basım Yılı Şubat 2017 Barkod 9786059408288 Kategori Söyleşi

Şimdi dönüp geriye baktığımda sorduğum birçok soruda acemilikler görüyorum Eksikliklere gülümsüyorum Sormadığım ne kadar çok soru var Keşke diye başlayan ve sormayı şimdi akıl ettiğim sorulara içlenmelerle devam eden cümleler kuruyorum sık sık Acemiliklerim devam ediyor ve onları seviyorum Bir yandan da aslında hiçbir röportajın gerçekten tamamlanmasının mümkün olmadığını düşünüyorum Bu kitaptaki röportajların bitmemiş röportajlar olduğuna inanıyorum Belki muhataplarım da keşke ile başlayan ve şunu da söyleseydim yahut şunu şöyle söylemeliydim şeklinde devam eden cümleler kuruyorlardır Bu yüzden bu kitabın adı Bitmeyen Röportajlar oldu Röportajları tekrar okurken zamanın bize nasıl bir oyun oynadığını daha iyi gördüğümü düşünüyorum Sahneler ilk günkü canlılığıyla beliriyor gözümün önünde Sesler tekrarlanıp duruyor kulaklarımda Hatta içimde bir yerlerde Sonra kokular Evlerin kitapların içilen çayların kokusu İnsanoğlunun koku hafızası da var Bir gün bütün bunların ebediyen yok olacağına inanmak o kadar zor ki

Şimdi dönüp geriye baktığımda sorduğum birçok soruda acemilikler görüyorum Eksikliklere gülümsüyorum Sormadığım ne kadar çok soru var Keşke diye başlayan ve sormayı şimdi akıl ettiğim sorulara içlenmelerle devam eden cümleler kuruyorum sık sık Acemiliklerim devam ediyor ve onları seviyorum Bir yandan da aslında hiçbir röportajın gerçekten tamamlanmasının mümkün olmadığını düşünüyorum Bu kitaptaki röportajların bitmemiş röportajlar olduğuna inanıyorum Belki muhataplarım da keşke ile başlayan ve şunu da söyleseydim yahut şunu şöyle söylemeliydim şeklinde devam eden cümleler kuruyorlardır Bu yüzden bu kitabın adı Bitmeyen Röportajlar oldu Röportajları tekrar okurken zamanın bize nasıl bir oyun oynadığını daha iyi gördüğümü düşünüyorum Sahneler ilk günkü canlılığıyla beliriyor gözümün önünde Sesler tekrarlanıp duruyor kulaklarımda Hatta içimde bir yerlerde Sonra kokular Evlerin kitapların içilen çayların kokusu İnsanoğlunun koku hafızası da var Bir gün bütün bunların ebediyen yok olacağına inanmak o kadar zor ki

Şimdi dönüp geriye baktığımda sorduğum birçok soruda acemilikler görüyorum Eksikliklere gülümsüyorum Sormadığım ne kadar çok soru var Keşke diye başlayan ve sormayı şimdi akıl ettiğim sorulara içlenmelerle devam eden cümleler kuruyorum sık sık Acemiliklerim devam ediyor ve onları seviyorum Bir yandan da aslında hiçbir röportajın gerçekten tamamlanmasının mümkün olmadığını düşünüyorum Bu kitaptaki röportajların bitmemiş röportajlar olduğuna inanıyorum Belki muhataplarım da keşke ile başlayan ve şunu da söyleseydim yahut şunu şöyle söylemeliydim şeklinde devam eden cümleler kuruyorlardır Bu yüzden bu kitabın adı Bitmeyen Röportajlar oldu Röportajları tekrar okurken zamanın bize nasıl bir oyun oynadığını daha iyi gördüğümü düşünüyorum Sahneler ilk günkü canlılığıyla beliriyor gözümün önünde Sesler tekrarlanıp duruyor kulaklarımda Hatta içimde bir yerlerde Sonra kokular Evlerin kitapların içilen çayların kokusu İnsanoğlunun koku hafızası da var Bir gün bütün bunların ebediyen yok olacağına inanmak o kadar zor ki