Bitmeyen Tanzimat — Barış Acar

Bir yanda bir türlü içinden çıkamadığımız bir 90 lar algısı var İki kutuplu dünya fikrinden beslendiği kadar belki ondan da fazla söz konusu polarizasyonun neoliberalizm lehine çözülmesinin şaşkınlığını üzerinden atamamış bir algı bu Kavgaları hırsları hayalleri bu dolayımda sürüyor Neye sevindiğini bilmeden karşısındaki güldüğü için gülen bir çocuğun ruh haline benzetilebilir Öte yanda 2010 lu yılların 90 lara kıyasla kökten değişmiş dünyası duruyor Onda da çocukça bir telaş bulmak mümkün Tekniğin dönüştürücülüğünde en başta da internet ve sosyal medya öncülüğünde elbette ansızın bütün dünyayı masasında bulan çocuğun önce neyle oynayacağını bilememekten gelen heyecanı daha çok Bu çocuksuluğun entelektüel dünyamızdaki yansıması ise hayli ilginç 90 lı yıllar için topu ayağına geçiren kaleye çakıyor durumu belirleyici bir ifadeydi Keza kalede duracak kimse yoktu O yüzden her şut kaçınılmaz biçimde gol oluyordu Bugün içinse aynı durumun sürdüğünü söylemek zor Hele de Gezi Direnişi nden bu yana biliyoruz ki defans gitgide sağlamlaşıyor Kaleciler yedekli oynamaya alıştılar Ufak kıpırtılarda bile gücü yetenler defansa koşmaya alıştılar Dolayısıyla eski söylemsel rahatlık kalmadı artık Türkiye sanat ve edebiyat tarihinde belirleyici olan kanonun ancak kanona başkaldırı süreciyle birlikte masaya yatırılmasıdır Bu anlamıyla modernizm postmodernizm tartışmasında olduğu gibi piyasa dışında bu tartışmanın gerçek bir nesnesinin olduğunu öne sürmek hayli güçtür Disipliner anlamda bilimsel bir nitelik koyutlanabilmesi adına nesnesini belirleyemediğimiz dolayısıyla öznelik pozisyonumuzu tartışmaya açamadığımız her tartışma gündelik çekişmelerle sınırlı kalmaya kısırdöngüye düşmeye dolayısıyla piyasa güdümünde kalmaya mahkûmdur Tanıtım Bülteninden

Bitmeyen Tanzimat sanat tarihçisi ve yazar Barış Acar ın 1990 lı yıllardan bu yana kaleme aldığı edebiyat yazılarından oluşuyor 1990 ların modernizm postmodernizm tartışmalarından başlayarak 2000li yılların yaratıcı yazarlık endüstrilerine öyküde patlama tartışmalarından görsel sanatlar edebiyat ilişkisine uzanan bu yazılar Türkiye edebiyat tarihinin son 20 25 yılına eleştirel bir gözle yeniden bakma denemesi olarak görülebilir

Bir yanda bir türlü içinden çıkamadığımız bir 90 lar algısı var İki kutuplu dünya fikrinden beslendiği kadar belki ondan da fazla söz konusu polarizasyonun neoliberalizm lehine çözülmesinin şaşkınlığını üzerinden atamamış bir algı bu Kavgaları hırsları hayalleri bu dolayımda sürüyor Neye sevindiğini bilmeden karşısındaki güldüğü için gülen bir çocuğun ruh haline benzetilebilir Öte yanda 2010 lu yılların 90 lara kıyasla kökten değişmiş dünyası duruyor Onda da çocukça bir telaş bulmak mümkün Tekniğin dönüştürücülüğünde en başta da internet ve sosyal medya öncülüğünde elbette ansızın bütün dünyayı masasında bulan çocuğun önce neyle oynayacağını bilememekten gelen heyecanı daha çok Bu çocuksuluğun entelektüel dünyamızdaki yansıması ise hayli ilginç 90 lı yıllar için topu ayağına geçiren kaleye çakıyor durumu belirleyici bir ifadeydi Keza kalede duracak kimse yoktu O yüzden her şut kaçınılmaz biçimde gol oluyordu Bugün içinse aynı durumun sürdüğünü söylemek zor Hele de Gezi Direnişi nden bu yana biliyoruz ki defans gitgide sağlamlaşıyor Kaleciler yedekli oynamaya alıştılar Ufak kıpırtılarda bile gücü yetenler defansa koşmaya alıştılar Dolayısıyla eski söylemsel rahatlık kalmadı artık Türkiye sanat ve edebiyat tarihinde belirleyici olan kanonun ancak kanona başkaldırı süreciyle birlikte masaya yatırılmasıdır Bu anlamıyla modernizm postmodernizm tartışmasında olduğu gibi piyasa dışında bu tartışmanın gerçek bir nesnesinin olduğunu öne sürmek hayli güçtür Disipliner anlamda bilimsel bir nitelik koyutlanabilmesi adına nesnesini belirleyemediğimiz dolayısıyla öznelik pozisyonumuzu tartışmaya açamadığımız her tartışma gündelik çekişmelerle sınırlı kalmaya kısırdöngüye düşmeye dolayısıyla piyasa güdümünde kalmaya mahkûmdur

Bir yanda bir türlü içinden çıkamadığımız bir 90 lar algısı var İki kutuplu dünya fikrinden beslendiği kadar belki ondan da fazla söz konusu polarizasyonun neoliberalizm lehine çözülmesinin şaşkınlığını üzerinden atamamış bir algı bu Kavgaları hırsları hayalleri bu dolayımda sürüyor Neye sevindiğini bilmeden karşısındaki güldüğü için gülen bir çocuğun ruh haline benzetilebilir Öte yanda 2010 lu yılların 90 lara kıyasla kökten değişmiş dünyası duruyor Onda da çocukça bir telaş bulmak mümkün Tekniğin dönüştürücülüğünde en başta da internet ve sosyal medya öncülüğünde elbette ansızın bütün dünyayı masasında bulan çocuğun önce neyle oynayacağını bilememekten gelen heyecanı daha çok Bu çocuksuluğun entelektüel dünyamızdaki yansıması ise hayli ilginç 90 lı yıllar için topu ayağına geçiren kaleye çakıyor durumu belirleyici bir ifadeydi Keza kalede duracak kimse yoktu O yüzden her şut kaçınılmaz biçimde gol oluyordu Bugün içinse aynı durumun sürdüğünü söylemek zor Hele de Gezi Direnişi nden bu yana biliyoruz ki defans gitgide sağlamlaşıyor Kaleciler yedekli oynamaya alıştılar Ufak kıpırtılarda bile gücü yetenler defansa koşmaya alıştılar Dolayısıyla eski söylemsel rahatlık kalmadı artık Türkiye sanat ve edebiyat tarihinde belirleyici olan kanonun ancak kanona başkaldırı süreciyle birlikte masaya yatırılmasıdır Bu anlamıyla modernizm postmodernizm tartışmasında olduğu gibi piyasa dışında bu tartışmanın gerçek bir nesnesinin olduğunu öne sürmek hayli güçtür Disipliner anlamda bilimsel bir nitelik koyutlanabilmesi adına nesnesini belirleyemediğimiz dolayısıyla öznelik pozisyonumuzu tartışmaya açamadığımız her tartışma gündelik çekişmelerle sınırlı kalmaya kısırdöngüye düşmeye dolayısıyla piyasa güdümünde kalmaya mahkûmdur

Bir yanda bir türlü içinden çıkamadığımız bir 90 lar algısı var İki kutuplu dünya fikrinden beslendiği kadar belki ondan da fazla söz konusu polarizasyonun neoliberalizm lehine çözülmesinin şaşkınlığını üzerinden atamamış bir algı bu Kavgaları hırsları hayalleri bu dolayımda sürüyor Neye sevindiğini bilmeden karşısındaki güldüğü için gülen bir çocuğun ruh haline benzetilebilir Öte yanda 2010 lu yılların 90 lara kıyasla kökten değişmiş dünyası duruyor Onda da çocukça bir telaş bulmak mümkün Tekniğin dönüştürücülüğünde en başta da internet ve sosyal medya öncülüğünde elbette ansızın bütün dünyayı masasında bulan çocuğun önce neyle oynayacağını bilememekten gelen heyecanı daha çok Bu çocuksuluğun entelektüel dünyamızdaki yansıması ise hayli ilginç 90 lı yıllar için topu ayağına geçiren kaleye çakıyor durumu belirleyici bir ifadeydi Keza kalede duracak kimse yoktu O yüzden her şut kaçınılmaz biçimde gol oluyordu Bugün içinse aynı durumun sürdüğünü söylemek zor Hele de Gezi Direnişi nden bu yana biliyoruz ki defans gitgide sağlamlaşıyor Kaleciler yedekli oynamaya alıştılar Ufak kıpırtılarda bile gücü yetenler defansa koşmaya alıştılar Dolayısıyla eski söylemsel rahatlık kalmadı artık Türkiye sanat ve edebiyat tarihinde belirleyici olan kanonun ancak kanona başkaldırı süreciyle birlikte masaya yatırılmasıdır Bu anlamıyla modernizm postmodernizm tartışmasında olduğu gibi piyasa dışında bu tartışmanın gerçek bir nesnesinin olduğunu öne sürmek hayli güçtür Disipliner anlamda bilimsel bir nitelik koyutlanabilmesi adına nesnesini belirleyemediğimiz dolayısıyla öznelik pozisyonumuzu tartışmaya açamadığımız her tartışma gündelik çekişmelerle sınırlı kalmaya kısırdöngüye düşmeye dolayısıyla piyasa güdümünde kalmaya mahkûmdur

Bir yanda bir türlü içinden çıkamadığımız bir 90 lar algısı var İki kutuplu dünya fikrinden beslendiği kadar belki ondan da fazla söz konusu polarizasyonun neoliberalizm lehine çözülmesinin şaşkınlığını üzerinden atamamış bir algı bu Kavgaları hırsları hayalleri bu dolayımda sürüyor Neye sevindiğini bilmeden karşısındaki güldüğü için gülen bir çocuğun ruh haline benzetilebilir Öte yanda 2010 lu yılların 90 lara kıyasla kökten değişmiş dünyası duruyor Onda da çocukça bir telaş bulmak mümkün Tekniğin dönüştürücülüğünde en başta da internet ve sosyal medya öncülüğünde elbette ansızın bütün dünyayı masasında bulan çocuğun önce neyle oynayacağını bilememekten gelen heyecanı daha çok Bu çocuksuluğun entelektüel dünyamızdaki yansıması ise hayli ilginç 90 lı yıllar için topu ayağına geçiren kaleye çakıyor durumu belirleyici bir ifadeydi Keza kalede duracak kimse yoktu O yüzden her şut kaçınılmaz biçimde gol oluyordu Bugün içinse aynı durumun sürdüğünü söylemek zor Hele de Gezi Direnişi nden bu yana biliyoruz ki defans gitgide sağlamlaşıyor Kaleciler yedekli oynamaya alıştılar Ufak kıpırtılarda bile gücü yetenler defansa koşmaya alıştılar Dolayısıyla eski söylemsel rahatlık kalmadı artık Türkiye sanat ve edebiyat tarihinde belirleyici olan kanonun ancak kanona başkaldırı süreciyle birlikte masaya yatırılmasıdır Bu anlamıyla modernizm postmodernizm tartışmasında olduğu gibi piyasa dışında bu tartışmanın gerçek bir nesnesinin olduğunu öne sürmek hayli güçtür Disipliner anlamda bilimsel bir nitelik koyutlanabilmesi adına nesnesini belirleyemediğimiz dolayısıyla öznelik pozisyonumuzu tartışmaya açamadığımız her tartışma gündelik çekişmelerle sınırlı kalmaya kısırdöngüye düşmeye dolayısıyla piyasa güdümünde kalmaya mahkûmdur

Bir yanda bir türlü içinden çıkamadığımız bir 90 lar algısı var İki kutuplu dünya fikrinden beslendiği kadar belki ondan da fazla söz konusu polarizasyonun neoliberalizm lehine çözülmesinin şaşkınlığını üzerinden atamamış bir algı bu Kavgaları hırsları hayalleri bu dolayımda sürüyor Neye sevindiğini bilmeden karşısındaki güldüğü için gülen bir çocuğun ruh haline benzetilebilir Öte yanda 2010 lu yılların 90 lara kıyasla kökten değişmiş dünyası duruyor Onda da çocukça bir telaş bulmak mümkün Tekniğin dönüştürücülüğünde en başta da internet ve sosyal medya öncülüğünde elbette ansızın bütün dünyayı masasında bulan çocuğun önce neyle oynayacağını bilememekten gelen heyecanı daha çok Bu çocuksuluğun entelektüel dünyamızdaki yansıması ise hayli ilginç 90 lı yıllar için topu ayağına geçiren kaleye çakıyor durumu belirleyici bir ifadeydi Keza kalede duracak kimse yoktu O yüzden her şut kaçınılmaz biçimde gol oluyordu Bugün içinse aynı durumun sürdüğünü söylemek zor Hele de Gezi Direnişi nden bu yana biliyoruz ki defans gitgide sağlamlaşıyor Kaleciler yedekli oynamaya alıştılar Ufak kıpırtılarda bile gücü yetenler defansa koşmaya alıştılar Dolayısıyla eski söylemsel rahatlık kalmadı artık Türkiye sanat ve edebiyat tarihinde belirleyici olan kanonun ancak kanona başkaldırı süreciyle birlikte masaya yatırılmasıdır Bu anlamıyla modernizm postmodernizm tartışmasında olduğu gibi piyasa dışında bu tartışmanın gerçek bir nesnesinin olduğunu öne sürmek hayli güçtür Disipliner anlamda bilimsel bir nitelik koyutlanabilmesi adına nesnesini belirleyemediğimiz dolayısıyla öznelik pozisyonumuzu tartışmaya açamadığımız her tartışma gündelik çekişmelerle sınırlı kalmaya kısırdöngüye düşmeye dolayısıyla piyasa güdümünde kalmaya mahkûmdur

Bir yanda bir türlü içinden çıkamadığımız bir 90 lar algısı var İki kutuplu dünya fikrinden beslendiği kadar belki ondan da fazla söz konusu polarizasyonun neoliberalizm lehine çözülmesinin şaşkınlığını üzerinden atamamış bir algı bu Kavgaları hırsları hayalleri bu dolayımda sürüyor Neye sevindiğini bilmeden karşısındaki güldüğü için gülen bir çocuğun ruh haline benzetilebilir Öte yanda 2010 lu yılların 90 lara kıyasla kökten değişmiş dünyası duruyor Onda da çocukça bir telaş bulmak mümkün Tekniğin dönüştürücülüğünde en başta da internet ve sosyal medya öncülüğünde elbette ansızın bütün dünyayı masasında bulan çocuğun önce neyle oynayacağını bilememekten gelen heyecanı daha çok Bu çocuksuluğun entelektüel dünyamızdaki yansıması ise hayli ilginç 90 lı yıllar için topu ayağına geçiren kaleye çakıyor durumu belirleyici bir ifadeydi Keza kalede duracak kimse yoktu O yüzden her şut kaçınılmaz biçimde gol oluyordu Bugün içinse aynı durumun sürdüğünü söylemek zor Hele de Gezi Direnişi nden bu yana biliyoruz ki defans gitgide sağlamlaşıyor Kaleciler yedekli oynamaya alıştılar Ufak kıpırtılarda bile gücü yetenler defansa koşmaya alıştılar Dolayısıyla eski söylemsel rahatlık kalmadı artık Türkiye sanat ve edebiyat tarihinde belirleyici olan kanonun ancak kanona başkaldırı süreciyle birlikte masaya yatırılmasıdır Bu anlamıyla modernizm postmodernizm tartışmasında olduğu gibi piyasa dışında bu tartışmanın gerçek bir nesnesinin olduğunu öne sürmek hayli güçtür Disipliner anlamda bilimsel bir nitelik koyutlanabilmesi adına nesnesini belirleyemediğimiz dolayısıyla öznelik pozisyonumuzu tartışmaya açamadığımız her tartışma gündelik çekişmelerle sınırlı kalmaya kısırdöngüye düşmeye dolayısıyla piyasa güdümünde kalmaya mahkûmdur

Bir yanda bir türlü içinden çıkamadığımız bir 90 lar algısı var İki kutuplu dünya fikrinden beslendiği kadar belki ondan da fazla söz konusu polarizasyonun neoliberalizm lehine çözülmesinin şaşkınlığını üzerinden atamamış bir algı bu Kavgaları hırsları hayalleri bu dolayımda sürüyor Neye sevindiğini bilmeden karşısındaki güldüğü için gülen bir çocuğun ruh haline benzetilebilir Öte yanda 2010 lu yılların 90 lara kıyasla kökten değişmiş dünyası duruyor Onda da çocukça bir telaş bulmak mümkün Tekniğin dönüştürücülüğünde en başta da internet ve sosyal medya öncülüğünde elbette ansızın bütün dünyayı masasında bulan çocuğun önce neyle oynayacağını bilememekten gelen heyecanı daha çok Bu çocuksuluğun entelektüel dünyamızdaki yansıması ise hayli ilginç 90 lı yıllar için topu ayağına geçiren kaleye çakıyor durumu belirleyici bir ifadeydi Keza kalede duracak kimse yoktu O yüzden her şut kaçınılmaz biçimde gol oluyordu Bugün içinse aynı durumun sürdüğünü söylemek zor Hele de Gezi Direnişi nden bu yana biliyoruz ki defans gitgide sağlamlaşıyor Kaleciler yedekli oynamaya alıştılar Ufak kıpırtılarda bile gücü yetenler defansa koşmaya alıştılar Dolayısıyla eski söylemsel rahatlık kalmadı artık Türkiye sanat ve edebiyat tarihinde belirleyici olan kanonun ancak kanona başkaldırı süreciyle birlikte masaya yatırılmasıdır Bu anlamıyla modernizm postmodernizm tartışmasında olduğu gibi piyasa dışında bu tartışmanın gerçek bir nesnesinin olduğunu öne sürmek hayli güçtür Disipliner anlamda bilimsel bir nitelik koyutlanabilmesi adına nesnesini belirleyemediğimiz dolayısıyla öznelik pozisyonumuzu tartışmaya açamadığımız her tartışma gündelik çekişmelerle sınırlı kalmaya kısırdöngüye düşmeye dolayısıyla piyasa güdümünde kalmaya mahkûmdur img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img