Bomonti den Harbiye ye — Hande Öğüt

Bomonti bana hazla karışık bir heyecan veren korku duygusunu her daim diri tutan bir semt oldu Fabrikaları atölyeleri kiliseleri manastırları geceleri ıssız ara sokaklarıyla On sekiz yılın ardından bir on yıl da Harbiyede oturmam bu yüzdendi belki Bu semtlerin simyasına bir tedirginlik yükü ürkütücü tozlar titreten eriyikler karışmıştı sanki Ürpertiyle beslenen tedirginlik zihnimi kimi durumlara ve konum alışlara karşı tetikte tutuyor buna karşılık ruhumun açmazlarına bir bir değiyor en karanlık kuyuya usulca dokunup orayı ferahlatıyordu Evimizin penceresinden görülen Fransız Fakirhanesinin çanı her saat başı vurduğunda kendimi bir ortaçağ kasabasında fantastik bir masalın ortasında hissederdim Ürküten içine çeken ve kışkırtan mekanlarıyla Bomontiye dair kurguladığım fantazyanın derinliklerindeki gizem ve karabasanlar romantik bir başkaldırıyı da temsil ederdi aynı zamanda

Bomonti bana hazla karışık bir heyecan veren korku duygusunu her daim diri tutan bir semt oldu Fabrikaları atölyeleri kiliseleri manastırları geceleri ıssız ara sokaklarıyla On sekiz yılın ardından bir on yıl da Harbiyede oturmam bu yüzdendi belki Bu semtlerin simyasına bir tedirginlik yükü ürkütücü tozlar titreten eriyikler karışmıştı sanki Ürpertiyle beslenen tedirginlik zihnimi kimi durumlara ve konum alışlara karşı tetikte tutuyor buna karşılık ruhumun açmazlarına bir bir değiyor en karanlık kuyuya usulca dokunup orayı ferahlatıyordu Evimizin penceresinden görülen Fransız Fakirhanesinin çanı her saat başı vurduğunda kendimi bir ortaçağ kasabasında fantastik bir masalın ortasında hissederdim Ürküten içine çeken ve kışkırtan mekanlarıyla Bomontiye dair kurguladığım fantazyanın derinliklerindeki gizem ve karabasanlar romantik bir başkaldırıyı da temsil ederdi aynı zamanda

Bomonti bana hazla karışık bir heyecan veren korku duygusunu her daim diri tutan bir semt oldu Fabrikaları atölyeleri kiliseleri manastırları geceleri ıssız ara sokaklarıyla On sekiz yılın ardından bir on yıl da Harbiyede oturmam bu yüzdendi belki Bu semtlerin simyasına bir tedirginlik yükü ürkütücü tozlar titreten eriyikler karışmıştı sanki Ürpertiyle beslenen tedirginlik zihnimi kimi durumlara ve konum alışlara karşı tetikte tutuyor buna karşılık ruhumun açmazlarına bir bir değiyor en karanlık kuyuya usulca dokunup orayı ferahlatıyordu Evimizin penceresinden görülen Fransız Fakirhanesinin çanı her saat başı vurduğunda kendimi bir ortaçağ kasabasında fantastik bir masalın ortasında hissederdim Ürküten içine çeken ve kışkırtan mekanlarıyla Bomontiye dair kurguladığım fantazyanın derinliklerindeki gizem ve karabasanlar romantik bir başkaldırıyı da temsil ederdi aynı zamanda

Bir kentin tarihini coğrafyasını toplumsal hayatını geçirdiği değişimleri insan tiplerini atmosferini doğal güzelliklerini unutulan değerlerini yeme içme kültürünü gecesini gündüzünü yazını kışını folklorunu eğlence hayatını daha bin türlü özelliğini herkes kendince görür Tarihçi başka coğrafyacı başka turizmci başka asker başka öğretmen bambaşka bir gözle görür ve kendi bakış açısıyla yazmak ister Ama bir yazar edebiyatçı kendince bir duyarlıkla yaklaşır kentine Çevresine gönül gözüyle bakar Kendisini değişik insanların yerine koyar onların yüreğiyle de hissetmeye çalışır öylece yazar Yazar yazdığı zaman birçok kimse o yazıda kendi duygularını düşünüp de söyleyemediklerini bulur Kendisinden önce yazılmış olanları da anımsamak ister Bu düşünceden yola çıkarak İstanbul un kırk semti kırk farklı edebiyatçı yazar tarafından kaleme alındı Okurla aynı zamanda buluşan bu kırk kitaplık dizi hem bir ilk olması hem de İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti ne armağan olması açısından yüksek değer taşımaktadır