Boş Bir Sandık Kaygısı — Eray Kılıç

Bir hareketsizliğin kapısını ısrarla çalıyorum Beş milyar yıldır kıyamet kovalayan bulanık bir pınarın Kırık dökük tuğlasıyım Geceden uzak uykuların derin nefesiyle Ve akşamcı Tanrıların dirsek darbesiyle kana bulandım Ben pişmeden ruhi bir nefes ile Avuçlar açıldı vaatler alındı Böylelikle hiç ölmedi Tanrılarım Tuzaklarla korunan hazineler gibi Açtım kancasını beyaz odalara gözlerimin Şimdiyse Boş bir sandık kaygısını Yanılmak istemenin acısını yaşıyorum