Bravo Takımı — Aytuğ Meşe

Ormanın içinde kaybolan sis sanki gökyüzünden yere inmiş bir hayalet gibiydi Hava ağır ve boğucuydu nem soludukları her nefeste ciğerlerine işliyor tenlerinde biriken terle karışıyordu Rüzgarın taşıdığı garip bir uğultu geçmişin lanetli hikayelerini fısıldıyormuş gibi yankılanıyordu Turner bu uğultunun yalnızca rüzgar olmadığını hissetti Bir şey ya da birileri onları izliyordu Ancak bu gölgelerdeki düşmandan daha fazlasıydı ormanın kendisi de sanki onların varlığını onaylamıyor içindeki bilinmeyen bir tehlikeyle yüzleşmelerini bekliyordu